GEKWEK

Om zes uur opgestaan. Gewassen, opgekuist, ... Dan de krant uit de brievenbus nemen. Op de voorpagina een piepklein berichtje over een truck in Frankrijk die minstens 60 doden zou gemaakt hebben. Ik frons. Dat kan toch niet?! Even het internet checken. Een aanslag? Ik doe gewoon verder, maar denk voortdurend aan al die mensen die gewoon een leuke avond wilden hebben met hun gezinnen. Die vakantie vierden. Morgen vertrekken wij richting Zwitserland doorheen Frankrijk met een tussenstop in Frankrijk. Nu gaat het er niet alleen om dat ik zonder airco naar Frankrijk ga reizen. Ik probeer niet negatief te denken , maar misschien zijn de grenscontroles nu nog strenger en langer. Misschien nog meer file. Vrij reizen in Europa? Mijn zin verdwijnt de hele ochtend beetje bij beetje. De zin om te vertrekken is weg. Ik denk aan al die gebroken gezinnen voor wie het nooit meer hetzelfde zal zijn. Wij zijn nog samen en daarvoor ben ik dankbaar. Maar nu wil ik gewoon veel liever thuis b...

(foto uit de oude doos: de man en Liesje) Ik was gisteren al laat (8.25 uur) en stond met ons kinderen aan de auto en spoorde ze aan om wat voort te maken toen de man belde. Hij weet nochtans dat dit niet het ideale tijdstip is om mij te bellen. Maar de man die zelf vaak in Brussel werkt en onlangs nog gewerkt had in de vertrekhal in Zaventem moest het onmiddellijk kwijt. 'Er zijn twee bommen ontploft!' Mijn eerste reactie was: 'Oei.Oei.' Nog later sta ik in het postkantoor waar men vertelde dat er nog een bom ontploft is. Mijn eerste reactie was woede! Geen ongeloof want de dreiging was er, maar woede! Nadien reed ik door naar mijn grootouders die ik een bezoekje ging brengen en had ik meteen iets anders aan mijn hoofd. Want mijn grootmoeder was naar het ziekenhuis gebracht omdat ze onwel geworden was. Terug thuis kreeg ik mails van de school dat de kinderen niet alleen tijdens de middagpauze naar buiten mogen (en ik woon in een dorp!). De scholen we...

Tien kinderen heb ik. En de afgelopen maanden heb ik al vaak tegen de man gezegd dat ik die mensen wel begrijp dat ze naar hier willen komen. Gisterenavond nog waren man en ik er over bezig... Ik zou dat zelf ook doen !! Maar weten die mensen dan echt wel werkelijk hoe gevaarlijk hun tocht is en hoeveel obstakels er op de weg zullen zijn??? Ik zou het nooit doen dan (denk ik). Onze Mats van drie was vandaag een vrolijke kleuter. Lachen, kusjes geven, gek doen, ... Bij het slapen gaan in zijn veilige bedje volgde nog een kus of drie, vier en nog eens die armpjes rond mijn nek. En toen - PATS-weer achter de PC- zag ik ook die beelden van dat verdronken mannetje. In de late avond. En ik hield het niet droog. Ik wou schreeuwen, huilen, ... Wat voelde ik mij machteloos. Een luis in deze wereld. Hoe vreselijk is dit? Hoe kan men hier onverschillig tegenover staan? Ik ben GVD op vakantie geweest in Bodrum (ooit). Wie is bang voor zijn eigen 'zaakske'? Deze mensen zijn ...

Ik geloof niet in God. In geen enkele, maar respecteer wel dat iemand anders daar wel allemaal wil in geloven. Voor velen is het een troost. Dat geloof. Door het grote kinderaantal hier denkt men weleens dat ik diep gelovig ben, maar hm. Een heilige ben ik allesbehalve (denk ik). Ik geloof wel in de kracht van de natuur en je zou eigenlijk kunnen zeggen dat ik de natuur zijn gang laat gaan...Ik geloof in het leven en in leven doorgeven. Geweld in naam van de God is van alle tijden, maar nu kunnen we dit LIVE meemaken. Dat is het verschil met honderd jaar geleden. Toen had je alleen een krant. Het kwam niet zo dichtbij. Ik heb altijd gedacht dat mensen geloven omdat ze het leven dan draaglijker zouden vinden. Dat ze er meer ZIN in zouden hebben. In dat leven en dat ze niet bang waren dan dood te gaan want na de dood verwachten ze nog veel mooiere dingen. Want wat heeft dit leven voor zin wanneer het zo kort is en het afgelopen is na dit leven. Toch geloof ik dat WEL en dus is mi...

Toen ik mijn zoon zaterdag van een feestje ging ophalen hoorde ik op de radio dat Luc De Vos overleden was. Sindsdien loop ik voortdurend Mia te zingen. En ik niet alleen. Zijn laatste boek staat nog in mijn boekenkast. Ongelezen! Het zal vreemd zijn het nu te lezen. En zo jammer dat het hier NU stopt. Het leven kan wreed zijn. Mia stond trouwens ook op ons lijstje van meisjesnamen...