GEKWEK

Woensdag was het nog puffen. Deze ochtend kon ik weer mijn regenmantel aan. Ik vind het niet erg. Nemen zoals het komt: het weer. Er zijn ergere dingen in het leven dan dat ! Voor Week van de opvoeding schreef ik los van mijn eigen blog een blog voor Expoo. Die kan je lezen via deze link : http://expoo.be/blog/sandra-vrijdags-liefde-is-eindeloos-aandacht-niet . Morgen is onze kleine Fee jarig en vandaag mag ze dus trakteren op school. Daar was ik deze ochtend efkens zoet mee. Alhoewel. Supersimpel en superlekker eigenlijk. In feite niet zoveel extra moeite. En  het meisje was er heel blij mee.   Onze kleine meid wordt morgen DRIE jaar! Drie ! Ze gaat graag naar school en speelt heel graag met de broers en zusters. Al gaat ze even goed graag met mij mee op stap :-). Gaan slapen is tegenwoordig wel een probleem geworden. Vaak komt ze tot vervelends toe opnieuw uit haar bedje. Pfff. Ze is nochtans echt moe dan. Maar spelen en op de ouderen hun kamer gaan neuzen is altijd...

Dezer dagen maak ik redelijk veel foto's met mijn gsm. Ojee. Een nieuwe verslaving. Manlief plaagt mij dezer dagen dan ook wanneer ik met mijn telefoon bezig ben. 'Leuk ding hé?' zegt ie dan of 'De jeugd op hun gsm zie!' Want ik geef toe. Ik bekijk er ook dingen op Pinterest op of snuister eens rond in een webshop :-(. Zo een foto met mijn telefoon is snel gemaakt. 's Morgens wanneer ik Vicje uit bed MOET nemen omdat hij mee moet naar school en de dekens jammer genoeg van hem gedaan heb. En zich even later wakker gaapt (wel niet goed gelukt!). Zo aandoenlijk dat ik het wil en nu meteen kan vastleggen.  Of een lieve foto van onze kleine duimelot Fee op zondag wanneer ze even in de zetel gaat 'rusten'. Of Vicje op schoot bij papa of in zijn bedje kijkend naar zijn mobiel boven zijn bedje. Ja. Ik maak een overdosis foto's :-). En ik showde dit weekend mijn ouders ook al mijn nieuwste foto's van de kroost. Dat doe ik anders bijna nooit. Ik tro...

 Na één dag zijn ons kinderen de chocolade eieren al beu. Dan is het dus tijd om andere dingen te zoeken om de chocolade te verwerken. Deze ochtend ging ik tijdens het stormweer naar de markt. Er stonden amper kraampjes, maar gelukkig wel de fruitboer waar ik drie pakjes aardbeien kocht voor 5 euro. Thuis werd er dan chocolade gesmolten, aardbeien werden er in geduwd en op stokjes gestoken. Dat was een lekker dessertje voor na het eten. De man verstuikte gisteren zijn voet en bracht een tijdje op spoed door. Gelukkig was het niet al te erg, maar pijn deed het wel dus was het voor hem vandaag platte rust. Zelf bracht ik een hele middag al lezend door. Mijn boek moest vandaag nog uit zodat ik in maart toch minstens één boek gelezen zou hebben want mijn lezen staat op een laag pitje. Het is niet gelukt. Dat uitlezen. Het zal voor morgen zijn. Daarmee besloot ik ook om de brui te geven en niet meer mee te doen met de  Verbeelding Book Challenge 2016 . Hoewel het me vor...

2016 is alweer een paar dagen oud en de kerstvakantie is gedaan. Iedereen zit weer op de schoolbanken en ook dat is weer wennen. Zo stil in huis. Alleen de oudste is hier momenteel omdat studeren blijkbaar thuis beter gaat dan op haar kot. Ze mist 'de herrie'. Op kot is het TE stil. Ik ben het nieuwe jaar al slapend begonnen. Op oudejaarsavond zijn rond elf uur mijn ogen dicht gevallen om pas de volgende ochtend op nieuwjaarsdag weer te openen en de slaap eruit te wrijven. Ik moet wel zeggen dat we al om vijf uur begonnen waren voor ons kleintjes. En gelukkig hadden de jongsten al vroeg hun brieven gelezen en hun cadeautjes opengemaakt, maar de oudste kinderen vonden het best teleurstellend. Moeder die gewoon te moe is om verder te feesten. Het ging echt niet. Zelf zit ik er niet mee. Ik heb het de volgende dag wel goed gemaakt. En had ik geweten welke cadeautjes ik zelf zou krijgen had ik misschien toch geprobeerd om op één of andere manier wakker te blijven.   I...

Deze ochtend werd ik wakker uit een opruimdroom. Ja. Lach maar. Maar in mijn droom kwam ik dus terecht in een huis van een man en de vloer lag bezaaid met allerlei rommel en spullen. De kasten puilden uit. Ik werd gek. En toen ging ik aan het opruimen. Eerst de kledij hoorde ik me zeggen in de droom en raapte zijn vuile onderbroek op :-). En je boeken moeten we ook doen en ik  ging voor de boekenkast staan. En nog een beetje verder in de droom smeekte die man mij of ik aub wou komen verder opruimen. Eigenlijk is het best lachwekkend wanneer ik het lees ;-). Toen ik wakker werd vroeg ik me af hoeveel opruimdromen ik werkelijk zou hebben. Ik droomde ook over zombies in mijn zombieperiode (zonder angst), maar ik heb nu al een tijdje al de boeken gelezen van The Walking Dead en alle vier seizoenen gezien dus dat ebt weg. Alleszins. Je mag gerust spreken van een nieuwe verslaving. Ook tegen mijn zoon was ik vandaag aan het zeggen: 'Ruim eerst je kleren op en dan je strips!...