GEKWEK

 De zwangerschap van onze Vic en de bijhorende eerste maanden waarin een huis herschapen wordt in een slagveld (door gebrek aan tijd en goesting)en ondanks de hulptroepen maakte mij steeds meer moedeloos. Op een gegeven dag was ik het kotsbeu. Natuurlijk weet ik wel dat mijn huis nooit opgeruimd en netjes gaat zijn zolang de kinderen hier door het huis fladderen, maar een beetje beterschap was meer dan welkom. Maar het leek maar niet te willen lukken tot ik op Facebook in een opruimgroep belande. Die gaf mij moed en energie om zelfs aan het rottigste werkje te beginnen. Mijn washok zag er na een maand weer normaal uit en ik koos voor andere wasmanden. Trots dat ik ben! Facebook hoeft dus niet negatief te zijn. Het kan ook een zeer positief effect hebben. Ik haalde er enorm veel inspiratie op . Heerlijk!  Af en toe kuis ik ook weer een lade uit of een kast. Dat gaat nu iets meer vanzelf. Het einde van de tunnel heb ik nog steeds niet gezien, maar het gaat hier al beter....

Fuckers is dus het nieuwe woord voor ettertjes. Wat heb ik een hekel aan het woord FUCK dat blijkbaar tot de nieuwste woordenschat behoord van kinderen en tieners en nu blijkt dit woord ook al veelvuldig gebruikt te worden door twintigers en dertigers. Blij dat ik een veertiger ben ;-). Je kan geen krant of tijdschrift meer openslaan of een boekenwinkel binnenstappen of je wordt ermee rond je oren geslagen. 'Het ouderschap is GEEN roze wolk? Waarom hebben ze ons dat niet eerder verteld?' 'Kinderen hinderen en wie anders beweert verdient een LAP.' Veerle Beel schreef er zelfs over afgelopen weekend! Dat gaat zo maar door. O. Ze zien hun kinderen doodgraag, maar zorgen er het liefste toch niet teveel voor en ze staan zo irritant in de weg. Hun leven van vroeger is verdwenen. Dat gaat zo maar door. Van mij ga je niet horen dat het ouderschap zaligmakend is. Zeker niet, maar net als verliefd worden, een huis kopen, puberen, je grenzen verleggen, een relatie ...

 Ik zit tussen de zeer jonge kinders, de pubers en ééntje die echt wel puber af is. Ondanks het feit dat onze man deze avond naar een receptie is van één of ander Evenement  zijn de avonden met pubers soms echt goud waard. Want ondanks de vele discussies wordt er ook heel wat afgelachen. En ook al zijn ze vergroeid met hun Iphone. Ze kunnen ook zo vreselijk lief zijn en heel erg grappig. Zo wou onderstaande dochter bewijzen dat ze beter mee gedaan had met K3 zoekt K3. Dus wie weet maakt ze nog ergens kans !!  Mijn notitieboekje ligt in mijn buurt. Om mijn planning voor morgen in te schrijven. Zonder boekje lukt het niet ! Vanaf volgende week heb ik eindelijk weer meer hulp in huis die zeer welkom zal zijn. Het kost wat meer, maar de man verdient goed de kost en ik heb maar twee handen en redt het gewoon niet meer af en toe.  Ik nam nog eens een foto van mijn kast op DIT moment. Niet opgeruimd en geen gemaakt geknutsel. Gewoon zoals ze is NU. ...

Hooray! It is today. Gisterenavond ben ik vroeg gaan slapen. Zo was het snel vandaag. Ik ben niet gelovig, maar vrijdenkend. Ons kinderen doen geen communie en ook geen lentefeest. Mijn zoektocht naar zingeving in die 'trant' bracht me nog het dichtst bij het Boedhisme, maar ook bij Steiner. En dus proberen we de kinderen op een eigen manier levensstappen te doen maken. Die komen ook in de zin van: Je zit nu in het zesde en krijgt een grotere fiets. Of als ze zes jaar zijn krijgen de meisjes gaatjes in hun oren. Of ons grote meisjes die nu met hun drie vier dagen alleen gaan thuis blijven. Ze krijgen 50 euro voor het eten en ik gaf de oudste tips. De meisjes zijn 18,15 en 13 jaar. Ik ben benieuwd hoe het voor hen gaat zijn. De oudste jongens van 16 en 11 jaar gaan wel bij familie omdat ik weet dat het niet goed komt wanneer ze alle vijf zouden thuis blijven. Het is een stap naar zelfstandigheid. Soms zien wij de duivel in onze levens verschijnen. Dan overlijdt een s...

 Toen Pinkie me aangeboden werd voor een appel en een ei heb ik niet getwijfeld. Die roze hond zou meegaan naar huis en de naam Pinkie krijgen. Net als zowat alles hier in huis verplaatst hij zich regelmatig. Mijn liefde voor de kleur roos kwam er heel laat. Namelijk tijdens mijn zwangerschap van Liesje, nu al meer dan vier jaar geleden. Die kleur stond mij altijd tegen. Ondanks de drie meisjes voor haar kon ik het nooit echt vinden met die kleur. Voor haar had ik zelfs een dochter die haar slaapkamermuren in het roze wou. O Gruwel ! Maar wat ik als twintiger moeder echt niet wou hebben veranderde compleet in de dertiger jaren. Tijdens mijn zwangerschap van Lies kwam er iets eigenaardigs mijn hoofd binnen geslopen. Vanzelf kocht ik roze dingen. Van lakentjes tot kleertjes tot knuffels. Het hield niet op en na haar geboorte kwam ik nog eens letterlijk op een echte roze wolk terecht die redelijk lang geduurd heeft en eigenlijk blijft duren. Ondertussen is roos wel heel ...