GEKWEK

Sint-Maarten is dus het land uit en daar is de intrede van Sinterklaas in Antwerpen. Maar ik blijf het samen met de oudere kinderen ontzettend jammer vinden dat zwarte Piet weg is. Voor mij zal Zwarte Piet altijd een zwarte man blijven en al de andere Pieten zijn nep (en zo zeg ik het ook tegen de kinderen). En ik hoop dat er nooit een zwarte Sinterklaas komt... Dit heeft te maken met traditie en niet met racisme voor mij. Want hoe ver gaat dit uiteindelijk. Een dwerg als Sinterklaas? Pieten met baarden? Waarom kon dit niet gewoon blijven zoals het was. Vroeger was het zoveel leuker...Ja. Ik ben best conservatief op dit vlak. Even heb ik overwogen om het Sintgedoe af te schaffen en er een 'eigen' feest van te maken. Wanneer ik op TV al die verschillende Pieten zie vind ik het lachwekkend. Al die verschillende kleuren Pieten. Wie is daar nu nog 'bang' van. Voorheen trokken alle Pieten op elkaar. Je kon al eens zeggen dat ze braaf moesten zijn want dat de Pie...

Vandaag vierden wij de verjaardag van Esther... Op haar leeftijd had ik dus al serieuze verkering met mijn jeugdliefde en zij was een vrucht van deze verkering.  Mijn nu 16 jarige. Ik leerde haar papa kennen toen ik vijftien was en vier jaar later trouwden wij al. We werkten toen al allebei en huurden een best wel ruim appartement.  Uiteindelijk zouden er vijf kinderen geboren worden...Drie dochters en twee zoons. Vandaag vierden wij Esther, mijn tweede dochter. De derde in de rij van tien. Iris, bijna negentien, ging haar voor en wat was ik blij met nog een meisje. De hele zwangerschap door wist ik niet wat 'het' zou worden. Ik dacht een jongen want nogal een heftige zwangerschap. Ik dacht 'een shotter'. Zo beweeglijk in mijn buik dat ik amper slapen kon 's nachts of stappen kon naar school wat ik toen elke dag doen moest. Want Iris ging toen net naar school. Ze woog 4,240 kg mat 53 cm. Best een grote baby. Nochtans maar 4 dagen na de uitgerekende dat...

Fuckers is dus het nieuwe woord voor ettertjes. Wat heb ik een hekel aan het woord FUCK dat blijkbaar tot de nieuwste woordenschat behoord van kinderen en tieners en nu blijkt dit woord ook al veelvuldig gebruikt te worden door twintigers en dertigers. Blij dat ik een veertiger ben ;-). Je kan geen krant of tijdschrift meer openslaan of een boekenwinkel binnenstappen of je wordt ermee rond je oren geslagen. 'Het ouderschap is GEEN roze wolk? Waarom hebben ze ons dat niet eerder verteld?' 'Kinderen hinderen en wie anders beweert verdient een LAP.' Veerle Beel schreef er zelfs over afgelopen weekend! Dat gaat zo maar door. O. Ze zien hun kinderen doodgraag, maar zorgen er het liefste toch niet teveel voor en ze staan zo irritant in de weg. Hun leven van vroeger is verdwenen. Dat gaat zo maar door. Van mij ga je niet horen dat het ouderschap zaligmakend is. Zeker niet, maar net als verliefd worden, een huis kopen, puberen, je grenzen verleggen, een relatie ...

Dat we af en toe iets totaal niet begrijpen is wellicht normaal in deze wereld. Zelfs in onze nabijheid staan we soms voor een raadsel of worden we zelf amper begrepen. Piekeren doe ik zelden nog, maar ik stel mezelf wel regelmatig 'een vraag' om dicht te blijven bij hoe ik me wil voelen en hoe ik verder wil in de toekomst. Regelmatig moet ik loslaten met zoveel kinderen in huis en een man die nog steeds niet heeft ingezien dat hij door te werken van 's morgens vroeg tot 's avonds laat geen medaille gaat verdienen. Niet dat dat nodig is. We hebben hem thuis meer nodig. Dat heb ik hem vandaag ook nog gezegd. Maar het zit er ingebakken: 'Hij moet hard werken anders komt ie nergens!' In De Standaard vandaag fijne dingen gelezen. Herkenbare dingen van Kim Hertogs. Zij wordt blij van doodgewone dingen zoals urenlang kunnen lezen, eindeloos turen, een reis boeken, voor weinig geld een jurk kopen in een tweedehandswinkel (en inderdaad dan rondlopen in een stuk...

Wandelen doe ik echt nog liever dan fietsen. Maar mijn fiets werd een hele tijd geleden al gestolen en een andere kwam er maar niet van. De jongste kinderen bleven maar zeuren om naar school te fietsen (anderhalve kilometer verder), maar dat kon dus gewoon niet. Meestal ging ik te voet en fietsten zij dan telkens een stuk, maar ideaal was dit niet. Het is ondertussen ook al eventjes geleden dat ik op een fiets zat en dat terwijl ik ooit èlke dag overal heen ging met de fiets. Naar de opvang, naar school, naar het werk, naar de winkel, ... Ik reed toen amper met de auto. Maar goed: ondertussen ben ik dus luier, dikker, verwender geworden. En daar steekt het ook een tijd. Vandaag kocht ik dus tweedehands een fiets voor mezelf. Onze krantenmadam deed haar fiets waar ze toch amper mee reed van de hand en ik kon hem overnemen. Ideaal ! En haar man moest zijn fiets ook niet meer hebben dus die nam ik ook over. Ideaal voor de man of de oudste zoo...

Hier kon je lezen wat er gebeurde de dag dat onze afspraak voor de verkoop van het oude huis een uur voor we zouden vertrekken naar de notaris toch niet doorging. Zelf hadden we er niets mee te maken. Wij hadden de dag dat de compromis getekend werd de papieren netjes binnen gebracht in onze bank. En daar bleven onze papieren blijkbaar héél lang liggen. Al moesten wij wel verschillende keren opdraven voor 'bespreking' of papieren te tekenen. Zo lang dat de akte uiteindelijk niet kon doorgaan en ze dus pas deze week donderdag zal doorgaan. 4 en een halve maand na ondertekening van de compromis. Met onze toekomstige kopers maakten we een overeenkomst want die mensen hadden ook hun huis verkocht en wilden er in wat logisch was natuurlijk. Dus er was wel een sleuteloverdracht en een overdracht van de contracten (uitgezonderd van de zonnepanelen). En zij zouden dan de schadevergoeding laten vallen die ze konden eisen. Vandaag moesten we nog een keer langs bij de notaris...

In het blogboek van Kelly staat een lijstje met de vraag. Wat is voor jou een onmisbare service? Hier heb ik eventjes moeten over nadenken. Weken eigenlijk! Eerst dacht ik dat dat de manicure was want al tien jaar lang ging ik om de 3-4 weken naar de manicure zonder ook maar één keer over te slaan. Onmisbaar dacht ik. Maar dat dacht ik ooit van de kapper, maar dat bleek dus niet waar te zijn. Ik vroeg me af of ik op vakantie gaan zou missen. Allemaal luxedingen dus. Ondertussen ben ik er van overtuigd dat ik dat alles best zou kunnen missen. Geen moeite ! Welke service is echt onmisbaar? En toen zag ik plots het licht. Het is elektriciteit en stromend water... Ik zou dat ongelooflijk missen moest ik dat niet meer hebben. We zijn dat zo gewoon en heel veel vroeger (zeg maar 100 jaar geleden)had men dit zelfs niet zomaar. Maar ik ben opgegroeid met deze vanzelfsprekendheid dat ik er van overtuigd ben dat moest dat er op een dag niet meer zijn en ik me niet zomaar meer ...

Vandaag las ik dit op de Pinterestpagina  van een dame die ik in het echt ken en met wie ik eigenlijk nog eens wil afspreken. En zo stond ik weer eens met mijn beide kleine voetjes op de grond. En toen ging ik eens lezen bij Kelly van dat boek weet je wel om te lezen hoeveel reacties er eigenlijk waren geweest op de Give Away die zij deed. Ik kon niet winnen want facebook kwam er aan te pas en ik ben dus al meer dan twee jaar niet meer op facebook al heb ik soms wel de neiging opnieuw een account aan te maken, maar ik heb met een paar verslavingen al genoeg :p. En dus toen ik die reacties aan het lezen was bleef ik hangen bij ene en toen dacht ik. WTF. Wat een verwend luxewijf ben ik geworden. Zagen omdat je man teveel werkt. Zagen omdat je huis maar niet verkocht geraakt. Zagen omdat je te veel slaaptekort hebt. Zagen dus. Oké. Voor 2015 wil ik op mijn blog dus niet meer zagen alvast. Maar mijn andere lijstje volgt morgen want lijstjes moeten er zijn voor het ...

Een mens moet naar voor kijken en niet naar achteren. Ik ben er ook zo ééntje, maar bladerend in oude albums kan ik soms echt wel diep zuchten. Een jaar ervoor hadden we samen een huis gekocht (2008) en een paar maanden later in 2009 een caravan in het mooie Zeeland. Die hele zomer versleet ik in Zeeland met de toen nog kleine kinderen. Van Lies, Mats en Fee was nog geen sprake. Veel wandelen, koffie drinken bij de buren, BBQ en bij de buren, fietsen, ... Man had nog tijd om mee te gaan of kwam later op de dag die zomer want Zeeland was zo ver niet. Mijn fietskar gebruikte ik veelvuldig. Hoe kan alles zo hard veranderen op vijf jaar tijd denk ik soms. Ik pak allang niet meer zo goed op foto. Dat is dan ouder worden en natuurlijk drie kleintjes rijker.  Ons Nielsje is een Niels geworden van zeven jaar. En Thijs is geen baby meer, maar zit in het eerste leerjaar en leert schrijven en lezen.  O. Zeeland. Ik begon er niets meer aan te vinden toen ik altijd al...