GEKWEK

O. Het is juni en mijn dagen zijn zo overvol gevuld dat ik amper aan een beetje tijd voor mezelf kom. Ook is op een paar vlakken niet alles even vlekkeloos verlopen de voorbije tijd waardoor ik onze Zwitserland reis heb moeten annuleren. Dat heb ik met tranen in de ogen gedaan, maar het is niet anders :-(. Naar Frankrijk gaan we wel nog of toch een deel van het gezin, maar voorlopig ben ik daar nog niet echt mee bezig. Eerst juni maar voorbij laten gaan denk ik zo. Beter te leven en te doen dag per dag. Met onze kleine Vic gaat het goed. Hij is nu eigenlijk zijn wieg uit gegroeid dus die verkoop ik! Hij slaapt ook minder overdag en grabbelt nu overal naar en maakt heel veel geluidjes. Ik ben ook nog steeds erg bezig met voeding. Voor mezelf en voor de kinderen. Tegenwoordig probeer ik hun lunchboxen (wanneer ze blijven eten) zo te vullen dat het leuk is en ze uitkijken naar de lunch op school :-). Dat lukt goed. Ze zijn nu enthousiaster om eens te blijven eten. Insp...

 Buiten spelen is Fun. Weer of geen weer. Vorige woensdag was het buitenspeeldag en daar hield ik een paar toffe foto's aan over. Gemaakt door Nele. Onze Thijs blijkt veel balgevoel te hebben ook. Dat is ons al meermaals gezegd, maar nu mocht ik het in een filmpje met eigen ogen aanschouwen. Toch maar laten voetballen dan. Al wil hij momenteel hockey doen of American football, maar dat ziet deze moeder toch echt niet zitten. Onze Vic groeit als kool. Ondertussen heeft hij al wat inentingen achter de rug en weegt hij een dikke zes kilo. Aan zijn stoel kunnen we ook goed zien dat hij groeit. En aan de kleertjes natuurlijk. Hij slaapt nog regelmatig in zijn wieg. Dus dat bleek dan toch een goede koop. Wat een slechte koop bleek voor Vic is het park/de box. Daar ligt hij niet zo graag in (voorlopig). Misschien wanneer hij ietske ouder is. En de maxi cosi vind ik nog altijd na elf kinderen een noodzakelijk kwaad. Een goede uitvinding zeker wel, maar ik vind die zo onhandig en zwaa...

Deze ochtend te laat opgestaan: half 8 door voedingen 's nachts en moe te zijn. Dan natuurlijk een ochtendspits zoals ik ze totaal niet graag heb. Op school blijken 2 jongens (alweer!) hun turnzak vergeten terwijl ze klaarstonden. Maar ik was te druk met kleintjes in de auto vastsnoeren terwijl zij instapten. De turnzakken heb ik dus niet meer zien staan. En moeten ze eigenlijk ook zelf eens aan denken. Op school gefoeterd omdat ze ze weer vergeten waren en dat terwijl Thijs een sportnamiddag heeft. Gelukkig had ik me opgegeven als rijouder en gaan de twee turnzakken alsnog mee naar school na de middag. De ene zak wordt bij de ene zoon afgezet en de andere blijft in de auto vlak bij de zoon omdat hij dus die sportnamiddag heeft waar ik hem en een paar jongens van zijn klas naartoe breng. Ginds zet ik ze af zonder zelf uit te stappen (want de juf is er vlakbij) en maak via het raampje een praatje met een mama. Terug thuis neem ik Vic uit de auto en merk....JA. Juist. ...

Vrijdag was het weer Driekoningen (6 januari)op een ijskoude dag. Deze keer nog in de vakantie. Altijd plezanter. We vieren dit elk jaar, maar ik wil er in de toekomst meer rond doen. Meer voorbereiding vooral. Kronen bijhouden, kopen of maken en kledij bijeen zoeken. Eerst ruimden we alle Kerstdecoratie op. Nadien aten we Driekoningentaart van bij de bakker. De boon in de taart werd gevonden door één van de oudere dochters. Zij mocht dus beslissen wat we de volgende dag aten (dat werd macaroni met ham en kaas). Haar kroontje gaf ze door aan Mats. 's Avonds gingen Niels, Thijs, Lies en een vriendje Driekoningen zingen. Als kind deed ik dit zelf jaren na elkaar en ik vond dat altijd heel plezant. Toen kregen we uitsluitend centjes en werden af en toe binnen gevraagd bij de mensen waar we dan wel iets te eten en te drinken kregen. Anderhalf uur lang gingen de kinderen rond in de buurt en verkleumd kwamen ze terug. Met centjes en lekkers. Ondanks de koude vonden ze h...

Vorige week ging ik nog eens naar de fotograaf met de jongste telg. In de hoop dat ze deze keer zonder tranen op de foto zou willen. Thuis is dat geen probleem, maar bij 'vreemden' is het iets anders. Ook deze keer lukte het niet. Bovenstaande is de enige gelukte foto. Maar ik vond hem toch mooi genoeg om in te kaderen. Voor wie soms eens in het shoppingcenter van Sint-Niklaas rond wandelt. Ons Fee hangt met een hele mooie reeks in haar eerste jaar omhoog bij Portrait Studios (naast De Kruidvat). Al een paar weken en ik ben erg trots op haar. Ze is ondertussen alweer 2 jaar en 3 maanden jong en begint nu heel goed te babbelen. Heel schattig. In datzelfde shoppingcenter ga ik ook naar de kapper, maar deze keer was het de beurt aan Thijs voor korte haartjes. Omdat er bij mijne kapper teveel volk was gingen we deze keer naar een andere en ik schrok wel toen de kapper er onmiddellijk met de tondeuse doorging, maar achteraf was het resultaat lekker stoer. Ik ga daar dus h...

 Zwitserland is een prachtig land. Mooi, mooi, mooi. Goede lucht, eindeloos veel wandelplezier, kinderclubs, lekker eten, sneeuw en zon, mooie uitzichten, animatie 's avonds, vele meren waar je ook kon in zwemmen of BBQ doen (alles lag klaar!), ... Ik kreeg er geen genoeg van. Elke dag gingen wij wandelen met een gids. Soms was het een beetje vlakker, maar meestal op en af. Heerlijk vond ik dat! Ik wou niet terug naar huis, maar eeuwig in Zwitserland blijven. We verbleven in St. Moritz.  Aan het hotel was ook een heerlijke grote veilige speeltuin dat volledig afgesloten was.  Zwemmen deed ik niet elke dag, maar drie keer. En dan meteen goed voor een half uur lekker zwemmen. In mijn nieuwe badpak :-). 's Avonds zaten we samen voor een buffet dat meer leek op één grote feestmaaltijd.  Meestal was het mooi weer en soms was het wat minder, maar dat deerde ons totaal niet. Ook in de regen gingen wij wandelen. Voor de kindjes was er elke dag kinderc...