GEKWEK

 Gisteren was het weer straatfeest. Dit keer mocht het lekker fout zijn. In het verleden heb ik écht foute buren gehad. Dat is gelukkig niet meer zo. We wonen in een toffe straat die dan maar zelf fout gaat doen. Ik was in echt foute kleren en Lies was in K3. Echt fout dus. Er waren ook grote K3's, vikings, een Heidi, glitterpakken, een flamingo, tirolermeisjes, enzovoorts. Eerst aperitieven, dan frieten (ai ai alweer)en nadien dessert. Samen met heerlijk foute muziek en veel lichtjes. Voor de vele kinderen in de straat was er een springkasteel.  's Middags was ik nog even met de kinders tot in Zeeland gereden om er al wat spullen te gaan ophalen. Het was schitterend weer. Na de zomer begint zo stilaan de opkuis. Vandaag gingen er vier kinderen normaal gezien op uitstap met de Chiro, maar door het buurtfeest valt dat in het water. Te lang blijven hangen! Er zal vandaag dus wat meer ambiance in huis zijn dan verwacht. Om 6 uur was ik trouwens al wakker en stonden...

 Prachtig weer was het deze ochtend. Dus toen ons zwempartijtje niet kon doorgaan omdat het zwembad hier in town pas om 13 uur haar deuren opent (en Fee dan haar dutje doet en ik ook)maakten wij een wandelingetje in onze straat. Onze o zo stille straat. Al kom je altijd wel één van de buren tegen, maar voor de rest kan je gewoon in 't midden van de straat lopen en op je gemakske een steen bewonderen in de goot. In de Colruyt hadden we deze ochtend al een gangpad geblokkeerd door met twee andere mama's te kwekken. Als huismoeder moet je je small talks op een andere manier zien te verkrijgen ;-). Dit even terzijde. Gisteren stond er een tandarts -en doktersbezoek op het programma. Joepie. Weer geen gaatjes bij Thijs en ook onze Niels is bijna twee kilo bijgekomen. Het komt niet altijd kommer en kwel zijn bij de dokters.  De man was gisteren ook jarig en  eens om 7 uur thuis. Daarom was het feest want dat betekende dat al jong grut eens tot 8 uur mocht ...

Ik ben niet zo goed in foto's trekken van mezelf :-), maar voor de geïnteresseerden is hier de kapselfoto. Wat hou ik van mijn kort kopje ! Verder ben ik nu een paar dagen bezig met afvallen. Er is één kilo af. Wat is één kilo? Ik moest daar toch behoorlijk wat moeite voor doen. Ik maakte een schema op met dit boek van Weightwatchers en meteen voor 14 dagen. In dat schema dat op mijn aanrecht ligt moet ik me van mezelf (bijna)strikt houden. Van het ontbijt tot het dessertje. Naast dat schema schrijf ik erbij of wanneer ik iets extra gegeten heb zoals een praline ;-) ofzo. Ik geef toe dat het me moeite kost, maar effectief is er al een kilo af. Tien jaar geleden viel ik al eens 20 kilo af met WW (na kind 5 Wouter) en na nog twee meer kinderen viel ik nog eens 10 kilo af. Ook met WW. Beiden in combinatie met meer bewegen. Nu zit ik weer op mijn gewicht van na de geboorte van Wouter :-). Dat was dus in 2003. Naar de bijeenkomsten gaan lukt mij voorlopig niet. Ik weet niet ...

Dat ik heel veel hou van koken is geweten. Een liefde die pas de afgelopen jaren is gekomen want tien jaar geleden waarschuwde ik mijn toekomstige nog met de woorden: 'Pas op. Ik ben geen keukenprinses.' Toen maakte ik puree van 'geschilde kroketten' zoals de man het zo mooi kon verwoorden en kocht ik vaak kant en klaar bij de beenhouwer (balletjes in tomatensaus of spaghettisaus of tong in madeirasaus). Ook kon ik geen deftige soep maken. Nu vind ik zoiets papgemakkelijk. De verandering kwam er een zestal jaar geleden. Zo ongeveer in 2009 toen ik plots een heel schoon kookvuur had en meer interesse begon te krijgen in gezond eten en meer zelf maken. En ik ook gestopt was met werken... Woorden als stoven bijvoorbeeld heb ik moeten leren en als Piet er niet was geweest had ik nooit verse soep gemaakt. Alles leerde ik mezelf uit boeken. Zelfs een ui snijden. En deze avond maakte ik dus biologische kip in mijn zalige Le Creuset pan en iedereen was het over eens. ...