maandag 20 februari 2017

O Nee. Niet weer een nieuwe verslaving :p.

Dezer dagen maak ik redelijk veel foto's met mijn gsm. Ojee. Een nieuwe verslaving. Manlief plaagt mij dezer dagen dan ook wanneer ik met mijn telefoon bezig ben. 'Leuk ding hé?' zegt ie dan of 'De jeugd op hun gsm zie!'
Want ik geef toe. Ik bekijk er ook dingen op Pinterest op of snuister eens rond in een webshop :-(.

Zo een foto met mijn telefoon is snel gemaakt. 's Morgens wanneer ik Vicje uit bed MOET nemen omdat hij mee moet naar school en de dekens jammer genoeg van hem gedaan heb. En zich even later wakker gaapt (wel niet goed gelukt!). Zo aandoenlijk dat ik het wil en nu meteen kan vastleggen.
 Of een lieve foto van onze kleine duimelot Fee op zondag wanneer ze even in de zetel gaat 'rusten'. Of Vicje op schoot bij papa of in zijn bedje kijkend naar zijn mobiel boven zijn bedje. Ja. Ik maak een overdosis foto's :-). En ik showde dit weekend mijn ouders ook al mijn nieuwste foto's van de kroost. Dat doe ik anders bijna nooit.
Ik troost me met de gedachte dat bij mij dit ook wel over gaat wanneer het nieuw eraf is. En uiteraard heb ik nog mijn kinderen en mijn huishouden waar ik genoeg mee van doen heb dus ik zit nu wel iets meer bezig met die telefoon, maar uiteindelijk valt het allemaal nog wel mee.
 Of ik maak een foto van onze jarige 17 jarige die trouwens een heerlijke verjaardag heeft gehad zo zegt ze zelf. Beter dan andere jaren! En dat hoor ik graag. Ze is er ééntje die altijd maanden op voorhand uitkeek naar haar verjaardag en elke keer vond ze het tegenvallen. Nu verwachte ze weinig en had ze een heerlijke tijd.


Wat ook ontzettend fijn is dat ik door WhatsApp afgelopen weekend kon communiceren met mijn oudste die in Portugal verblijft. Even een babbeltje doen en elkaar toch echt LIVE zien. Wat een wonder!
Ook met de man stuur ik nu Appkes bijvoorbeeld van de zoon die ik wakker maak.
Ja. Je merkt wel dat ik er echt niets van snapte allemaal en ik moet nog veel leren.
Voorlopig vind ik vooral de foto's maken heerlijk.
 
De dagen zijn verder heel erg gewoon. The Usual things.
Op school en elders is men in carnaval modus.
Ik ben eigenlijk zelf een klein kind want ook dit vind ik heel plezant. Om bezig te zijn met hun verkleedoutfits.  Ik maak ze wel niet zelf, maar zorg wel voor alles :-).
 
 
 
Mijn excuses voor deze blog vol foto's alweer. Niets nieuws onder de zon en zo saai voor iemand anders, maar tja. This is my life ;-).

 

zaterdag 18 februari 2017

Een 17-jarige en We love Planckendael


Vic kijkend naar zijn zussen en broer Nele, Lies en Niels. Allen hopend op een lachje van hem.
Het gaat verschrikkelijk snel. Hij is al zo alert en wijs. Zeven weken is ons manneke ondertussen.
Gisteren hadden de kinderen een schoolvrije dag en besloot ik om nog eens gebruik te maken van ons abonnement en reden dus richting Planckendael in Mechelen. We mochten zoals steeds vroeger in het park en gingen eerst ontbijten. Nadien gingen we naar de kamelen, olifanten, giraffen (De kleintjes zijn zo schattig. Er werden twee 'kleintjes' geboren in januari 2017.), zebra's, leeuwen (ook daar zijn de welpjes al flink gegroeid), ....
Wat ons kinders ook heel leuk vinden altijd zijn 'het schooltje' en de speeltuin :-).

Er was amper volk in het park en zo kon ik toch de kinderen in 't oog houden want ik was alleen al kwam ik er nog een andere schoolmoeder tegen.
Af en toe regende het, maar we waren er op voorzien.

Er is geen slecht weer. Alleen slechte kledij weet je wel ;-).

Hier hebben ze veel gelachen want de giraffen waren aan het ruzie maken met de impala en dat was grappig.
's Avonds was ik uitgeput en de kinderen ook. Hier slaapt Vicje lekker op zijn zus Esther. Esther die vandaag haar 17de verjaardag viert. Hip hip hoera.
 En hier ben ik nog eens met de andere dochter Nele. Wat ben ik toch gezegend met zulke fijne kinderen.
 
Vandaag zaterdag is onze dag en de verjaardag van ons Esther gestart met de wekelijkse zwemlessen en een bezoekje aan mijn ouders.
We hebben al veel gelachen en de zon schijnt hier volop.
Straks gaan we naar de Mac Donalds. Dat wil Esther heel graag voor haar verjaardag. Ze mogen dan kiezen wat te eten en na heel veel jaren macaroni gekozen te hebben wil ze nu gewoon een vettige hamburger. Stiekem vind ik dat ook eens plezant.
 
Ik kan al iets beter overweg met mijn nieuwe telefoon ondertussen. De ouderen vinden het wel grappig dat ik veel dingen niet eens ken, maar ik kan nu al een whatsApp versturen naar mijn man (bijvoorbeeld een foto van ons in de zoo). Zo heeft de man meteen een sfeerbeeld van hoe wij ondertussen onze tijd indelen.
 
Verder ben ik er nog steeds niet uit of de IPAD er komt !
Is eindelijk onze garage weer eens opgeruimd en het schoenenrek opgeschoond.
Dronk ik gisteren iets te vlotjes wijn (ik had het verdiend na een vermoeiende dag).
 
 
Fijn weekend!

woensdag 15 februari 2017

Helemaal wild van mijn nieuwe telefoon

Wie hier regelmatig leest weet dat ik geen beste vriendjes ben met mijn telefoon en daar tot in den treure kan over door zagen.

Maar gisteren kreeg ik van manlief :-) dus een nieuwe telefoon want ik had allang door dat zelfs een telefoon betere foto's kon maken van de kinders dan mijn oude Sony.
En omdat ik geen tijd heb voor een cursus fotografie met een echt professioneler toestel zou dus zo een telefoon misschien een oplossing zijn zo zuchtte ik vaak.

En 't is waar! Ik ben helemaal weg van mijn telefoon nu.
Wat een veel mooiere foto's kan ik nu maken. En mijn dochters maken er ook maar al te graag foto's mee (ze zijn een beetje jaloers op mijn cadeautje).


Ik ging dus te voet naar de kinderboerderij (zie foto van mijn achterkant) op deze prachtige woensdag met een paar van de kinderen. En maakte schone foto's, genoot van koffie en gebak en de kinders van ijsjes. Heerlijk.


 
 
 
Ik ben dus heel tevreden over mijn telefoon ;-) en ik vrees dat ik nu heel veel foto's ga nemen.
Misschien worden we toch nog vriendjes.
 
O. En ik ben echt van plan om onze woensdagen anders in te delen met vaste activiteiten en vaste indeling. Meer naar buiten te trekken ook.
 
Fijne woensdag (voor de tweede keer).
 
 
 

Help! Woensdag.

Vandaag alweer woensdag en dat is hier altijd best een heftige dag.
Bewust koos ik er dit schooljaar voor om geen hobby's te laten doen op woensdag, maar nu heb ik daar een beetje spijt van :-).
De woensdagen zijn vol met veel rommel en herrie want ons kinderen zijn geen Tv kijkers.
De woensdagochtend is ook zeer kort. Ik heb nu tien minuten Me-time nadat ik de kinderen naar school bracht, boodschappen deed en wat aan de opruim en was ging.
Om 11.50 uur gaat de schoolbel alweer.

Maar joepie: het is lekker mooi weer (een beetje lente) dus de kinderen kunnen op straat spelen vandaag en dat is nu net iets dat ze heel graag doen.
Al moet ik achteraf wel gaan controleren of alle gerief weer binnenshuis geraakt is (schoenen bijvoorbeeld of poppen of fietsen)en herschapen ze de garage in een slagveld.
Eén zoon gaat misschien bij een vriendje spelen. Soms komen ze ook naar hier en heb ik dubbel zoveel kinderen in huis (al kan ik dat nu minder hebben met Vic erbij).

Er is ook een grote speeltuin hier vlakbij. Dat is ook nog altijd een optie.

Wat doen jullie zoal op woensdag? Zie je er tegenop of heb je een vaste indeling?

Fijne woensdag!

dinsdag 14 februari 2017

Mooi. 't Leven is mooi: part 2. En een kind dat groeit als kool.

Ja. Het is een commercieel gebeuren. Goed voor de zelfstandige winkeliers, bloemisten, restaurants enzovoorts.
Want het zou elke dag een beetje Valentijnsdag moeten zijn anders is 't niet goed.
En pfff. Cadeautjes kopen? En 't is net nog maar Nieuwjaar geweest.
Ja. Ik ben ermee akkoord. Het hoeft niet, maar stiekem vind ik het wel leuk. Ons kinderen kregen vandaag hartjes mee in hun brooddozen en vanavond haal ik oliebollen voor hen omdat ze dat zo graag lusten.

 Voor mij was vandaag wel een goede reden om met een Big Smile de man te vragen of we nog eens konden gaan ontbijten. Want eens gaan ontbijten is altijd lekker en leuk.
Dus we gingen ontbijten onderwijl de koppeltjes in 't oog houden, mensen beloeren, ...
Ja. En dan wat fantaseren. Een man met één roos? Wie zoekt die? Zou die hier een 'date' hebben?

Nadien hebben we wat rond gewandeld. Een zomerjas gekocht voor één van de dochters want ze was te mooi om niet nu al te kopen. Eigenlijk een tussenseizoenjas. Met dit schone weer kan de dochter hem morgen al eens aan...

Om nog even terug te komen op mijn blog van gisteren.
Een gsm krijgen ze hier niet. Daar moeten ze zelf voor sparen. En pas vanaf het middelbaar. Dat gaat hier ook niet meteen veranderen.
Ik ben meer in vraag over de IPAD. Wij hebben dat namelijk niet (de man heeft er één die hij gratis gekregen heeft en dient voor zijn werk. Daar mag niemand op). We hebben één computer waar iedereen op zit. Ik, de man en de kinderen. De grote kinderen hebben wel een eigen laptop die ze ook mee betaald hebben.
We hebben hier ook geen spelconsoles en dergelijke. Dat hebben wij gewoonweg niet.
Maar een IPAD voor de jongens bijvoorbeeld overweeg ik aan te schaffen.
Schermtijd is iets wat een taak erbij voor mij zal zijn, maar ik wil het echt erg beperken. En wie er problemen van maakt of misbruik moet eens een beurt overslaan. Zoiets dus.

Zelf heb ik wel een nieuwe telefoon (de mijne viel zo stilaan uit elkaar. Er waren zelfs stukken af), maar ik kan er nog niet mee werken. En ik ben al mijn telefoonnummers en dergelijke kwijt dus wie dit leest en me regelmatig eens een sms stuurt of belt stuur aub je nummer opnieuw door :-). Ik maakte ook al één foto met mijn telefoon en de kwaliteit is aanzienlijk beter dan met mijn oud fototoestel. Nu nog leren hoe ik ze op de computer krijg natuurlijk ;-).
Alleszins : ik ben een beetje meer mee met de nieuwste ontwikkelingen op dat vlak.
Het was het (Valentijns)cadeautje van de man voor mij zo zegt hij zelf en zo is  hij er weer vanaf voor een jaar haha ?

Vandaag ga ik dus naar de osteopaat met Vicje die gisteren weer diep in slaap op mijn schoot lag.
En waarschijnlijk ga ik voor niets naar de osteopaat.
We zien wel.

Mijn eigen afspraak met de gyn morgen heb ik geannuleerd omdat het anders morgen iets teveel geregel is. Het zal voor volgende maand zijn.
 Vic groeit als kool trouwens en sinds een paar dagen worden we getrakteerd op de mooiste lachjes.
Zijn maatje is van 50 naar maatje 56-62 gegaan en zijn luiers van maatje 1 naar 2.
Dat stopt niet hoor. Zo een kleintje groeit snel.

Zo. En dan ga ik nu nog even na genieten van onze ochtend samen.

Doen jullie iets vandaag? Of vinden jullie dat allemaal maar 'gedoe'?

maandag 13 februari 2017

Mooi. 't Leven is mooi.

Het gaat veel, veel beter met onze kleine Vic.
Vorige week dinsdag zat ik nog een beetje met de handen in het haar en maakte ik afspraken met de huisdokter en de osteopaat (waar ik morgen heen moet). De volgende dag (woensdag)ging het plots beter en dan elke dag weer een beetje meer beter en nu vraag ik me af waar ik me (een beetje)druk om maakte.
Ons manneke doet het prima en is weer een slaapkopje geworden met af en toe een weenmomentje en wenen kan ie wel heel goed, maar doet hij nu niet zo vaak meer. Hij kan nog steeds enorm boos worden en knalrood/blauw worden, maar niet meer zo vaak.
Kortom: alles komt hier goed met hem en ons en 's nachts slaapt ie nog steeds als 'een baby' en 1 keer wordt hij wakker voor een voeding. That's it.
Ik ben blij en tevreden. Zo zou het moeten blijven....
Een foto van mij getrokken door ons Liesje. Lekker heerlijk voor de stoof met de kaarsjes aan. Beetje lezen, beetje troetelen, ...Hygge genoeg hier.
Zaterdag gebak gaan eten bij mijn ouders zoals elke zaterdagochtend waar ook de stoof brandt in de keuken. O. Heerlijk.
Zaterdagavond met andere mama's gaan eten in een restaurant met hoog Hygge gehalte. Namelijk Het Panhuis hier vlak bij mij thuis. Ook met een haard en kaarsjes overal. Jammer genoeg moest ik als eerste vertrekken deze keer omdat onze Vic thuis honger had. Maar zo fijn om samen te zijn onder de dames en we zouden zelf met enkele onder ons binnenkort wat gaan wandelen. Soort van wandelafspraakjes dus. Kijk ik naar uit.

Onze buren kwamen op bezoek en brachten een vracht kraamkost mee. Amai. We kunnen hier een dag of vijf van eten :-). Het waren verschillende zaken. Een deel heb ik ingevroren. Zo blij dat ik in deze straat woon. Je moet soms geluk hebben. Er zou dit jaar of volgend jaar trouwens een huis te koop komen in onze straat van een ouder koppel. Zij verhuizen naar een flat. Ik zeg het maar...

Hieronder gisterenavond een foto van mijn mooie meisje die net uit bad kwam. Zondagavond gaat echt iedereen hier in huis in bad of onder de douche. Nadien komen ze nog even voor de stoof zitten.

De man en Vic zijn twee evenbeelden. Ongelooflijk hoe sterk die op elkaar trekken. Ze hebben zelfs dezelfde oren. Moeilijk te zien op de foto, maar het is zo.
Soms zit ik naar hen te kijken wanneer ze beiden slapen in het grote bed. Tim en mini Tim :-).
De man is tegenwoordig meer betrokken bij de kinderen. Het is weleens anders geweest.
Maar werk is ook niet alles heeft hij de laatste tijd ondervonden ;-).
Onderstaande is dus ook van toepassing.
Verder gaat het al wat beter met het wegwerken van de was en het opruimen.
Maak ik voortdurend plannen op korte termijn, maar het geeft niet wanneer plannen niet doorgaan of uitgesteld worden.
Heb ik vaak ongelooflijke kriebels in mijn buik om van alles. Het is dan ook morgen Valentijn LOL.
Ik ga me misschien een nieuwe telefoon aanschaffen al zal ik nooit een liefdesrelatie krijgen met mijn telefoon. Voor mij blijft het ding een gebruiksvoorwerp om een sms te versturen en af en toe te bellen. Al ben ik jaloers op de mooie foto's die men dochters met het ding kunnen maken. En erger ik me wanneer de man met zijn telefoon vlug iets wil opzoeken al doet hij het gelukkig niet al te vaak wanneer we samen zijn.
Op het etentje van de mama's heb ik gemerkt dat ons jongens (van 8 en 9 jaar) op vlak van gsm en IPad toestanden wat achterop hinkelen. AL die kinderen lijken een eigen IPad en telefoon te hebben. Mijn kneusjes niet natuurlijk. Ik vraag me soms af of ik ze nu niet te kort doe of ze zo wel mee zijn.
Het spookt in mijn hoofd dat een IPad voor de binnenkort tienjarige misschien toch niet zo 'abnormaal' is of verwend of .... Wat denken jullie?
Schermtijd zou er dan wel sowieso komen. Afspraken! Maar in de praktijk weet ik hoe moeilijk dat vaak is.

Zo. Ik ga me nu weer met mijn 'werk' bezig houden.

Ik wens jullie liefdevolle dagen toe.
 

vrijdag 10 februari 2017

De marginale schoenen van Fee en de betere dagen van Vicje



 Vic was deze week (woensdag) dus zes weken. En sinds woensdag is hij rustiger. Niet met de druppeltjes van de dokter want die ben ik nog niet gaan halen, maar gewoon zomaar. Minder wenen en weer meer slapen. En daar ben ik natuurlijk blij om. Ik zou bijna de afspraak met de osteopaat annuleren, maar ik laat het voorlopig toch maar door gaan. Het is niet zo dat hij nu opeens een super rustig manneke is en minder geprikkeld lijkt, maar het is beter.

Zelf ging ik ook naar de kinesist en ik doe nu oefeningen. Uiteindelijk wil ik de oefeningen volgen die in het boek Reboot staan van Elodie. De kinesist leek dat ook een goed idee te vinden. Maar eerst doen we dus andere oefeningen om het bekken en de bekkenbodemspieren weer wat beter te maken. Ze zei trouwens dat het er heel goed uit zag. Dat er vrouwen zijn met veel minder kinderen bij wie het stuk slechter is dus ik heb weer al eens geluk. Ik heb dus hoop dat ik binnenkort wat lichte sport kan gaan doen.
 Vicje kijkt nu al heel nieuwsgierig een beetje rond en luistert aandachtig wanneer we tegen hem praten.
Foto van Feetje is met de nieuwe geleverde bos bloemen op de achtergrond na school.

Niet alleen vind ik het heel fijn om zo een boeket te ontvangen. Er is ook altijd een kaartje bij met 'informatie'. Zo heet het boeket deze week 'ontploft' en is het geïnspireerd op de film La La Land (een film/musical die mijn oudste dochter zag en zij vond hem héél goed).
Over het boeket zegt het kaartje: Een bos vol dromerig verlangen, met zwierige stelen in retrokleuren. Tussen al het roze, geel en oranje ook enkele donkere kleuren: die staan voor de melancholische kant van het verhaal. Want het is nooit alleen maar rozengeur en maneschijn.
Maar ook meer informatie over de namen van de bloemen vertelt het kaartje.
Ik lees die kaartjes ook zo graag. Even graag als ik geniet van het boeket.
Het boeket van vier weken geleden heb ik pas vandaag definitief de vuilbak in gegooid.
Ze gaan dus ook lekker lang mee.

En dan kocht ik sneeuwlaarzen voor ons Feetje en ik vind ze NIET mooi, maar zij vindt ze prachtig. Eigenlijk wil ze die laarzen de hele dag aandoen en vooral. Het zijn lichtjesschoenen. Vreselijk toch?
Zo een schoenen vind ik nog steeds helemaal niets en af en toe noem ik ze 'marginaal' in de betekenis van op het randje dan wel.
Er is nog een nadeel aan die schoenen.  Nu willen ze hier allemaal zulke schoenen, maar dat feestje gaat voorlopig niet door. Eén paar zo momenteel is genoeg!
 
Verder lukte het me deze week om een paar keer een koffie te gaan drinken en vandaag ben ik zelfs iets gaan eten met de man (met Vic en Fee erbij: dat dan weer wel).
En gisteren ben ik ook tot bij de kapper geraakt. Vic sliep toen de hele tijd.
Het was dus eigenlijk een zeer goede mooie week al bij al.
 
Alleen de was. Ja. Dat blijft nog altijd een grote ramp waar ik bij momenten behoorlijk moedeloos van wordt. Hoewel ik best graag de was doe is dat nu NIET zo.
Omdat ik het einde niet zie.
Het zal wel altijd een never ending story blijven.
 
Fijn weekend.