GEKWEK

       Reizen doe ik graag, maar met kinderen is het lange reizen toch ook een hele opgave. Zwitserland is bijna 1000 kilometer ver weg en dat doen we dan in twee dagen. Deze keer gingen we op weg met alleen de zes jongsten en een hoop bagage. We reden helemaal naar Zinal dat in een prachtige vallei ligt. In Zinal zelf lag helaas geen sneeuw meer. Dat vond ik tegenvallen want ik had dat wel verwacht. Wat we kregen was acht dagen prachtig weer. Alle dagen zon, vaak zonder ook maar een wolkje. Warme dagen. Ik ben zelfs zomergerief moeten gaan kopen want ik had enkel winterkledij mee. Gelukkig lag er boven op den berg wél sneeuw en konden ze toch skiën. Hieronder Fee in de bergen. Ik bleef met Vic beneden en maakte elke dag een mooie wandeling. Ook zonder sneeuw de moeite waard en vooral was het ideaal wandelweer. Toch beter dan in het hotel te moeten blijven. Omdat Vic nog borstvoeding krijgt ging ik niet naar de sneeuw en ging ik ook niet skiën. Hier...

Vrijdag was het weer Driekoningen (6 januari)op een ijskoude dag. Deze keer nog in de vakantie. Altijd plezanter. We vieren dit elk jaar, maar ik wil er in de toekomst meer rond doen. Meer voorbereiding vooral. Kronen bijhouden, kopen of maken en kledij bijeen zoeken. Eerst ruimden we alle Kerstdecoratie op. Nadien aten we Driekoningentaart van bij de bakker. De boon in de taart werd gevonden door één van de oudere dochters. Zij mocht dus beslissen wat we de volgende dag aten (dat werd macaroni met ham en kaas). Haar kroontje gaf ze door aan Mats. 's Avonds gingen Niels, Thijs, Lies en een vriendje Driekoningen zingen. Als kind deed ik dit zelf jaren na elkaar en ik vond dat altijd heel plezant. Toen kregen we uitsluitend centjes en werden af en toe binnen gevraagd bij de mensen waar we dan wel iets te eten en te drinken kregen. Anderhalf uur lang gingen de kinderen rond in de buurt en verkleumd kwamen ze terug. Met centjes en lekkers. Ondanks de koude vonden ze h...

 Ik vind de Kerstperiode dit jaar leuker dan anders. In huis deed ik meer mijn best dan andere jaren om er iets gezelligs van te maken. En zowel overdag als 's avonds kan ik ervan genieten. Vandaag hing ik nog wat ballen in de witte boom en ik vond nog ergens een vintage lichtjesslinger. Zalig. Het was schrikken toen ik de rechtse foto zag van mijn twee jongste dochters. Ik trok hem terloops omdat Lies het maar bleef vragen. Maar zien jullie dat ook? Ons Feetje is nu bijna negentien maanden en wat is ze groot geworden !! Bij de vorige kinderen was ik meestal weer opnieuw (goed)zwanger dan, maar dat is deze keer absoluut niet het geval.  Ik vond ook nog ergens een ster :-). Het liefste van al zit ik nu gewoon in mijn huis rond te rommelen. Een beetje het huishouden doen en verpozen met koffie en lezen, veel lezen. Ik kocht nog een paar leuke kussens bij. 's Avonds kruip ik het liefste onder een dekentje. Soms met en soms zonder kinders. En dan het liefste met een boek en...

De Sint kwam langs en is ondertussen alweer het land uit. Hij scoorde hier bij jong en oud met een voetbaltafel. Verder bracht hij auto's, boeken, poppen en veel snoepgoed. Nu is het weer de moment om andere dingen te 'denken'. Examens zijn hier volop bezig terwijl de Kerstkoorts ook al aanwezig is bij de jonge kinderen. Zo was de Sint nog maar net het land uit of daar vroeg er al één of we NU de Kerstboom gingen zetten. Volgend weekend zal het er wellicht van komen. Misschien zelfs twee want ik heb besloten om dit jaar bij wijze van uitzondering gewoon lekker THUIS te blijven. Geen inpakstress, maar lekker veel chillen (hoop ik) onder dekentjes en genieten van kaarsjes en lichtjes. Al was de drang om toch te boeken heel erg aanwezig. Tegenwoordig lukt het beter om gewoon : Nee, toch niet! te zeggen. Ter compensatie 'denk' ik wel aan twee Kerstbomen. Eén klassieke vooraan (zoals ieder jaar!) en één nieuwe witte met kleur zoals bij Anne. Die zou ik dan achte...