GEKWEK

In de Paasvakantie overleed mijn oma. Zij werd bijna 91 jaar. Precies een week ervoor was ik haar nog gaan bezoeken in het rusthuis waar ze sinds drie maanden verbleef in een mooie kamer met zicht op een tuin die ze nooit gehad had. Ze was helder en reageerde op onze Vic die voortdurend aan het lachen was. Ze merkte op dat hij zo aan het lachen was en at een appelsien. Een week later is ze dan plots gestorven na haar middageten. Toch nog een beetje onverwacht eigenlijk. Ik vertelde al dat ik wat kledij en spullen van haar overgenomen had en dat toen een beetje 'raar' aanvoelde. Haar huis wilde men beetje bij beetje leegmaken, maar er was geen haast. Die is er nu nog niet, maar toch een beetje meer. Zo namen we wat meubeltjes mee en kreeg ik een mooie ring die ik nu elke dag draag. Ik vind hem oprecht heel mooi al zeggen de kinderen dat hij 'speciaal' is. Dat is hij zeker voor mij. Omdat wij naar Zwitserland op vakantie gingen kon ik niet op de uitvaart zij...

Als ik de kriebels krijg dan krijg ik ze ook meestal goed. En ook al is het nog lang geen lente toch voel ik een enorme drang naar opruimen en opnieuw minimaliseren. De woonkamer heb ik al grondig aangepakt. Er is weer een krat die klaarstaat voor de kringloop en het containerpark. Spullen liggen klaar om te proberen letsen of verkopen op kapaza. En zie. Mijn kast is eigenlijk leeg. In de zak zit nog overgebleven Kerstgerief. De rollen zijn om te verkopen. Daar zit behangpapier en posters in. O. Wat doet dit weer deugd. Ook de andere kant van de woonkamer waar mijn grote boekenkast is heb ik weer opgekuist. Elke dag doe ik nu mijn rondje zodat het ook opgeruimd is want zoals je merkt op foto 1 geraakt er toch weer een varkentje kwijt. Ik ruim  nog steeds op à la Marie Kondo.   En nu ze hier weer een takenlijst hebben die goed gevolgd wordt eigenlijk weliswaar soms wat met discussie want twee dagen na elkaar een zelfde taak moeten doen vinden ze noo...

Voor mij had het niet meer gehoeven: zo een hittegolfje op de laatste dagen van de zomervakantie, maar 't is wel plezant voor de kinderen. Lekker weinig aan en buiten spelen met of zonder water, ijsjes eten, ... Ik bleef binnen als ik kon en trok onze gordijnen dicht. Handig zulke gordijnen die de hitte een beetje buiten houden. 's Middags viel ik knikkebollend in slaap samen met Mats. Ik weet op zulke dagen overdag en 's nachts niet waar te kruipen. Deze nacht sliep ik maar zes uur wat weinig is voor mij. 's Ochtends was ik nog met Mats nieuwe schoenen gaan kopen en schreef daarna nog een zoon in op 't school en bestelde zijn boeken. 's Middags heb ik nog geletst. Iemand kwam een kast ophalen. Weer wat ballast overboord. Dat gaat aardig. Ik verkoop wat op kapaza, maakte alweer een nieuwe krat voor de kringloop en heb weer een zak vol kledij voor de container. Het lijkt wel of er geen eind aan komt en dat is het ook letterlijk. Ik ben redelijk streng deze...

Onze zondag stond geheel in het teken van de opruimwoede van ondergetekende :-). Al vroeg uit de veren was ik natuurlijk al vroeg begonnen. Er werden kaders omhoog gehangen en schapjes gehangen in kinderkamers. Er werden beneden en boven kasten uitgemest. Er werd van alles van plaats veranderd, boeken veranderden van kamer en rekjes, foto's werden verwisseld, ... Ondertussen werden er wassen gedraaid, lakens verschoond, kinderen achter de veren gezeten, ... Er was nog tijd om te eten en zelfs met gebak van de kinderboerderij koffie te drinken, maar voor de rest was het voortdoen en voortdoen en voortdoen. Het moest leger en minder rommelig lijken en ik vind het goed gelukt! Ik kwam met tientallen ideeën af voor de nieuwe baby en ook voor de kinderen die er al zijn :-). Dat Lies bijvoorbeeld een groter bed nodig heeft. En de baby een wieg (de vorige is verkocht na vijf kinderen omdat ik dacht dat Fee de laatste ging zijn!). D eze wieg bedoel ik, maar in het z...

Dat een mens gelukkig kan zijn van simpele dingen dat weet iedereen (denk ik toch). Mij overkwam het zondag alweer toen ik zelf bijna klaar was met eten vervulde mijn hart zich met tevredenheid en vergat ik eens geen foto te trekken van mijn bijna voltallige kroost (er ontbreken er 2)aan tafel terwijl ze eten van een Griekse ovenschotel. Ook werd ik er blij van dat onze garage weer eens opgekuist raakte. Ik weet echt niet hoe het er bij anderen aan toe gaat, maar onze garage slibt binnen de kortste keren weer dicht. Papier, fluohesjes, losse paren schoenen, skates en skateboards, zakken met prullaria, enz... Het schoenenrek werd opgeruimd en ik deed 2 paar grote zakken schoenen weg voor de kledingcontainer. En ja. Dit zijn zowat alle schoenen die we hebben (al hebben we nog een kleiner deel waaronder nog meer laarzen op de camping staan). Wat een opluchting dat we weer in onze garage kunnen stappen zonder te verongelukken. Zaterdag nog was er een grote fiets op onze arme Fee ...

Ons jongens zijn gisteren weer veilig thuis gekomen na een weekend weg met de chiro. 't Was leuk geweest al waren ze wel erg moe. Thijs viel zelfs in slaap op de WC. Het weer was toch nog wel meegevallen-oef. Ik had een extra dekentje meegegeven en nog een extra paar kleren. Vandaag zijn ze weer gewoon naar school. We zijn met de fiets geweest en nadien ben ik nog boodschappen gaan doen met de fiets (zo een 12 km), maar wat was het koud. In mijn auto heb ik het lekker warm ;-). Nu is het hard aan het regenen dus ik vrees dat ik de kinderen toch maar met de auto haal onder de middag. Gisteren had ik het weer zwaar te pakken qua opruimen en ruimde ik niet alleen de boekenkast op, maar dus ook de stringrekken en de schoenenkast. Ondertussen was de man aan het rusten met kleine Fee en zaten de kinderen te spelen of TV te kijken (buiten viel er toch maar van alles uit de lucht: Aprilse grillen weet je wel!). Over het resultaat achteraf was ik meer dan blij. Voor sommige misschien ee...

De vraag waar men mijn kapaza shop kan vinden kwam al een paar keer langs dus geef ik even de link via deze. Over de prijs is steeds te praten/mailen trouwens. Mengelmoes shop Ik ben ook dit weekend weer heel erg aan de opruim. Werkelijk alles moet er aan geloven. Mijn boekenkast in de woonkamer is weer helemaal opgeschoond. Ik heb zelfs weer plaats in mijn boekenkast. Vroeger had ik in elke kamer van ons huis boekenrekken vol boeken. Nu heb ik alleen dit boekenrek nog en de stringrekken. Ik heb dus echt al heel veel boeken weggedaan in mijn leven. Er komen weer een hoop boeken in de shop. Helaas verkopen die voor geen meter (haha). De man is nu de jongens gaan ophalen van chiroweekend en nu heb ik even tijd om te bloggen.  Deze middag ga ik de keuken aanpakken. Het stringrek moet heel erg opgekuist worden. Ik wil er niet meer zoveel op. Een paar kookboeken die ik nooit gebruik gaan ook kapaza op. En ja. Er zijn ook nog heel veel spullen (kledij, decorat...

Die eigenlijk vannacht al begon toen ik om half één wakker schrok en in de zetel bleek te liggen. Volgens man had ik gezegd toen hij slapen ging meer dan een uur eerder dat ik zo naar boven ging komen dus ik moet gewoon als een blok in slaap zijn gevallen nadat het compleet stil geworden was in huis. Ik baalde want ik was moe en door verkeerd te liggen deed 't lijf wat pijn. Die nacht werd ik regelmatig wakker en bleef ik maar woelen. Er was iets op til. Zo voelde het. Ik was onrustig. Die ochtend sloeg er iets in als een bom. Laten we zeggen dat ik eventjes gek werd en mijn ei aan de man wel kwijt kon (oef!). Nadien ging ik gewoon verder met kinderen klaar maken voor school, wegbrengen en nadien door rijden naar Gent met de dochter waar we in de file stonden. Maar raar genoeg was ik in de file net heel zen. De rest van de dag wisselde paniek en zen zijn elkaar af :-), maar ik denk niet dat iemand er wat van merkte (behalve de man die ik tien keer belde vandaag wat uitzond...

Ik ben niet zo goed in foto's trekken van mezelf :-), maar voor de geïnteresseerden is hier de kapselfoto. Wat hou ik van mijn kort kopje ! Verder ben ik nu een paar dagen bezig met afvallen. Er is één kilo af. Wat is één kilo? Ik moest daar toch behoorlijk wat moeite voor doen. Ik maakte een schema op met dit boek van Weightwatchers en meteen voor 14 dagen. In dat schema dat op mijn aanrecht ligt moet ik me van mezelf (bijna)strikt houden. Van het ontbijt tot het dessertje. Naast dat schema schrijf ik erbij of wanneer ik iets extra gegeten heb zoals een praline ;-) ofzo. Ik geef toe dat het me moeite kost, maar effectief is er al een kilo af. Tien jaar geleden viel ik al eens 20 kilo af met WW (na kind 5 Wouter) en na nog twee meer kinderen viel ik nog eens 10 kilo af. Ook met WW. Beiden in combinatie met meer bewegen. Nu zit ik weer op mijn gewicht van na de geboorte van Wouter :-). Dat was dus in 2003. Naar de bijeenkomsten gaan lukt mij voorlopig niet. Ik weet niet ...

Gisteren vond ik mijn gsm best een bron van ergernis, maar het is natuurlijk gewoon mijn eigen probleem. Af en toe heb ik het gehad met dat 'ding'. Jammer voor mij is het GEEN overbodig ding meer. Ik heb hem nodig ! De scholen van de kinderen bellen MIJ wanneer er iets is en ook de tuinman, de loodgieter, de dakwerker bellen MIJ. Vriendinnen sturen een sms om iets af te spreken en zelfs de boekenwinkel en de brillenwinkel verwittigen via mijn gsm. Ik kan niet meer zonder mijn gsm want wij hebben geen vaste lijn. Vriendjes zullen we nooit worden, maar ik moet leren leven met mijn gsm :-). 17 overbodige 'dingen' vinden was een hele klus en vandaag zijn dat er zelfs 10. Tot hiertoe vond ik er nog maar vier. Het is best een goed teken dat ik ondertussen echt wel op zoek moet gaan naar overbodige dingen. Dat betekent dat veel dingen in huis toch zijn nut hebben. Maar ik ga het toch proberen vol te houden deze maand. In de kelder bijvoorbeeld ga ik zeker nog veel spulle...

Een koningswens is het. Vijf zonen en vijf dochters. Toen ik na mijn tweede kind een zoon kreeg  zegden vele (oudere) mensen mij: 'Nu kan je stoppen. Een koningswens.' Ik kreeg echt de kriebels van die uitspraak. Al begrijp ik wel dat mensen beide wel zouden wensen. Een prinsesje en een stoer kereltje. Mij heeft het nooit uitgemaakt welk geslacht het kind zou worden. Voor de kinderen zelf dacht ik weleens: 'Nu een meiske. Dat zou fijn zijn voor Liesje.', maar wat hield ik zelf dan ontzettend veel van dat jongske. Verder ging dat niet. En twee keer was ik overtuigd iets 'anders' te krijgen. Zowel bij de derde (een meisje) als de laatste was ik overtuigd dat ik een jongetje zou krijgen. Ga dus niet af op gevoelens. Bij kindje zeven dacht ik : 'Nu volgen er geen meer.' Ik dacht toen dat het bij zeven ging blijven en aan tien kinderen dacht ik niet eens. Het leek mij een onwerkelijk kinderaantal en al zeker voor mezelf. Bij kind negen( en pril zwan...

 Mijn jongste zoon is zaterdag drie jaar geworden. En dat vierden we met een grote taart, slingers en ballonnen en vele kleine pakjes. Wat ben ik blij dat hij al drie is. Hij is een kanjer ! Helaas weinig 'deftige' foto's omdat de kwaliteit van het fototoestel dat ik nu gebruik niet zo goed is. Daardoor zijn er veel wazige donkere foto's of foto's met wel heel speciaal licht. Bijna sprookjesachtig zoals je merkt op onderstaande foto's. Voor de klas maakten we in de vroege ochtend fruitsaté's. Het is eens iets anders dan taart of cake en nog gezond ook. Ook oogt het veel kleurrijker en smakelijker. Voor de saté's gebruikte ik pitloze druiven, banaan, Galiameloen, aardbei en appel. Voor de versiering rondom rode besjes. Het was eigenlijk de bedoeling dat de stokjes op een halve meloen zouden geprikte worden. Maar een watermeloen konden we nergens vinden. Zijn pakjes waren een T-shirt met 'kleine peer' op , een houten fototoestel (Dille...

De ochtend verliep ietwat anders dan verwacht. Onze voorpret om met de fietsen naar school te fietsen werd noodgedwongen alweer een rit met de auto. Een ketting eraf, een platte band en een sleuteltje waar even naar gezocht moest worden. Dat was nog op 't laatste nippertje te verhelpen, maar WAAR was de stang van de fietskar? Nog in Zeeland zo bleek :-(. Vergeten de zondag ! Naast mijn geliefde fototoestel dat ik vergat en waardoor schoon foto's trekken niet lukt momenteel zal er de komende veertien dagen niet kunnen gefietst worden. Of toch niet met de twee jongsten erbij. Balen ! En stil vloeken. Maar de kinderen zijn allen op school geraakt. Twee kleuters in de eerste en derde kleuterklas, twee in de lagere school in het tweede en derde leerjaar, vier in het middelbaar (1ste, 3de,  2 in het 4de). Fee naar de opvang en Iris (de oudste)mag nog even thuis blijven want zij begint aan de hogere studies binnen drie weken. Mijn eerste papieren zijn ingevuld, infoavonden ...

 We hebben jarenlang schoenenrekken gehad in alle kleuren en maten. Houten, witte, rode, ... maar nu hebben we een handgemaakt ijzeren schoenenrek. Nergens te vinden in een winkel. Voor alle duidelijkheid: al die hoge hakken zijn niet van mij (maar sommige wel). En hoewel ik het niet graag toegeef is het rek eigenlijk nog te klein want 1 dochter heeft er haar schoenen nog niet opgezet en Fee heeft nog geen schoenen. Maar ik ga nog eens kuis doen in mijn eigen schoenen en dat zal al wat schelen :-). Eigenlijk zoeken we iets gelijkaardigs voor de jassen. En vandaag was het weer tandartscontrole in Gent voor Niels en supergoed nieuws. Zijn beugel moet hij alleen nog 's nachts in en volgende maand mag hij er uit. We combineerden onze trip met een bezoekje aan de Brielmeersen. Eigenlijk was het idee om het blotenvoetenpad te gaan doen in Gentbrugge, maar dat hou ik voor volgende week want dan moet ik weer naar Gent. Met de dochter deze keer. Alleszins De Brielmeersen is ook s...