GEKWEK

    Vandaag Strapdag. Sinds ik de stang van mijn fietskar terug heb proberen we met de fiets naar school te gaan. Voorlopig vind ik de auto nog net iets meer ontspannen dan het fietsen. Fietsen met kinderen wel te verstaan. De hele weg (1,5 km) roep ik : 'Meer naar rechts! Voor je kijken!' Iedere ouder kent het wel. We nemen de veiligste weg met de minste auto's. Voor Liesje was het de eerste keer dat ze zo ver zou fietsen. Maar dat deed ze prima. Alleen moet ik voor haar zeker nog een helm gaan kopen. Verder spendeerde ik vandaag mijn hele ochtend en deel van de middag in Antwerpen. Hoewel ze er niet om zeurde en we zowat 100% overtuigd waren van het feit dat op kot gaan niet hoefde en echt wel teveel geld kostte gaat ze nu toch op kot gaan in Antwerpen. Dat komt omdat zowel zij als ik opeens waren beginnen twijfelen. Zo zou ze nog meer moeten studeren plus dat ze op zaterdag nog werkt. En ze zou minstens 2 uur 'onderweg' zijn elke dag zonder oponthoud (zo...

De afgelopen dagen zat ik al behoorlijk in de knoop met mezelf. Geen enkele minuut rust vinden was niet bepaald bevorderlijk voor mijn humeur. Mijn hoofd knetterde bijna letterlijk uit elkaar. Ik begon het met het uur vreselijker te vinden. Ik was alleen. Voelde mij heel alleen. Niet letterlijk alleen natuurlijk. Gisterenavond vond de man het dan toch goed dat hij naar de chiro zou gaan met een paar kinderen. En ik ging een wandeling maken. Mooi weer door drassige paden en langs de Grot van Branst waar deze bidplaats een rustpunt is. Ik ben dan wel niet gelovig. Even ben ik er blijven zitten.  De man had ondertussen een sms gestuurd dat hij het maar alleen zijn vond zo op de BBQ van de chiro alleen met de kinderen. Dus na de wandeling waar ik bijna niemand tegen kwam en langs kleine (soms drassige)paadjes kwam ging ik toch nog eens langs op de chiro. Dat viel tegen. Al snel was de man weg en zat ik daar ook alleen aan een tafeltje met een Feetje dat moe was. De andere...

 Tien jaar geleden was ik er al eens op bezoek en ik wou er nu echt nog eens heen met de tweede leg. Het was er in februari erg koud en dat viel soms wel tegen, maar gelukkig regende het niet. We konden er redelijk wat attracties doen en de kinderen vonden het bootje van Peter Pan het leukste. Daar gingen we in via zo een Fast Pass systeem waardoor je niet hoeft aan te schuiven. Heel handig als je kleintjes bij hebt. Man zag met de jongens ook twee shows. De Wild West Show (die echt fantastisch is: ik zag die tien jaar geleden al en bleef nu dus bij de kleinsten) en die show met de auto's in het andere park. De tijd vloog daar echt voorbij.  Ons Lies vond alles fantastisch. Vooral van het prinsessengedoe kreeg ze niet genoeg en ginds krijg je veel prinsessen zomaar te zien. Echte wel te verstaan. Deze boot was groot. We konden niet geloven dat hij er kon varen. Even later zaten we er zelf op.  Liesje vroeg de eerste dag al om ook geschminkt te mogen worden ...