GEKWEK

Ons zoontje VIC werd dan toch geboren op woensdag 28 december om 15.40 uur. De bevalling werd ingeleid en was daardoor erg heftig. Maar eindelijk was de kleine man er dan toch. Hij woog 3,860 kg en is 50 cm en is daarbij onze kleinste zoon bij de geboorte. Hij was meteen klaarwakker na zijn geboorte en dronk na een kwartiertje aan de borst. Precies zoals ik gewenst had. En hij is gezond. Een mooi mannetje is het, helemaal gaaf. We zijn natuurlijk heel opgelucht en heel dankbaar en blij Gisteren kwamen wij weer thuis. Ik bleef deze keer een dag langer in het ziekenhuis omdat het deze keer echt nodig was. Nu ben ik wel heel blij dat ik weer thuis ben bij mijn gezin en alles loopt gelukkig allemaal prima. De borstvoeding gaat prima en Vic is een pracht van een zoontje. Vandaag is de laatste dag van het jaar. Die laatste dagen zijn voorbij gegaan met vooral opluchting. Het bevallingsverhaal vertel ik volgende week wel een keer, maar is toch ook weer heel bijzonder en ap...

De kinderen hadden allemaal vrij omdat het jaarmarkt was in het dorp en zowat het hele dorp leek daar ook naartoe te zullen gaan. Ons grotere kinders spraken af met hun vrienden, maar ik zag het niet zitten om met de jongsten tussen die massa te gaan lopen. En dus besloot ik deze ochtend om de winterjassen boven te halen en de mutsen en sjaals en legde warme kledij klaar en om half negen sprong ik samen met de vijf jongsten (Niels is negen en Fee is twee)in de auto richting Planckendael in Mechelen. Voor het tweede jaar op rij hebben wij een abonnement (dat heb ik me vorig jaar zeker niet beklaagd)en wij mogen dan binnen vanaf 9 uur al. Door de drukte op de baan waren we er pas om kwart na negen en waren we toch nog bij de eersten. Een lege parking en nog een bijna leeg park. De eerste keer dat we dit meemaken. Aan de ingang kregen we al een warm welkom en mochten we zelf onze kaarten scannen. Spannend :-) ! Toen gingen we eerst nog een koffie (voor mij)en chocomelk drinken...

Vandaag is toch wel een speciale dag. Eerst en vooral omdat we weer een jarige hebben. Deze keer wordt mijn vijfde kind en tweede zoon in de rij 13 jaar. Zijn verjaardag wordt zoals altijd gevierd met cadeautjes, versiering, taart, gekus, gezang, ... Hij is blij. De buurjongen (en vriend)mocht de hele dag komen spelen. Hij had het tof. Maar nog specialer is dat Tim vandaag een sterilisatie liet uitvoeren. We spreken daar sporadisch al jaren over sinds de geboorte van Liesje en die wordt bijna zes jaar, maar telkens werd besloten om het toch maar niet te doen. En we zijn dolblij dat onze Mats en Fee er toch nog bij zijn gekomen. Een paar keer ging hij ook naar de dokter en een keer of zes werd er ook zelfs een afspraak gemaakt, maar telkens werd er terug gekrabbeld. Toch maar niet ! Ook net voor mijn zwangerschap werd er beslist 'het' toch maar niet te doen. En tijdens mijn zwangerschap werd er tot twee maal toe een afspraak geannuleerd en verzet. Ondertussen ben...

Zelf kan ik er weinig van opmaken. Ik zie het hoofdje en het lichaampje in mijn (grote)baarmoeder. Het hartje klopt. Alles zag er gisteren wonderwel goed uit. Mijn geduld werd beloond want ik was maar liefst 3 uur weg van thuis op een woensdagavond om de eerste echo te mogen bewonderen van ons kindje. Het kindje is uitgerekend rond Kerst. Ik word er helemaal blij van. Ik straal in al mijn toppen. Het motiveerde mij nog meer om héél gezond te leven en te bewegen. Ik fiets en wandel er op los. En ik eet supergezond. Alcohol drink ik al vijf weken niet meer en cola light ook al twee weken niet meer. Water en thee en koffie natuurlijk (cafeïnevrij). Ik eet op vaste tijden. 7, 10, 12,15,17 en 20.30 uur eet ik iets. Morgen ga ik nog naar de huisdokter voor een bloedafname. Vandaag blijft iedereen op school en de opvang en probeer ik hier wat orde te scheppen. Maar rust is ook belangrijk. Om 14 uur zit ik in mijn zetel tot 14.45 uur. Dan laden de batterijen op. En kan ik er de re...

Iets meer dan vijf jaar geleden (geloof ik)schreef ik me in bij   Lets in Dendermonde  Eén van de beste beslissingen die ik ooit nam want het veranderde op één of andere manier mijn leven. Jarenlang heb ik dus met veel plezier geletst ginds en ik leerde er vooral veel fijne mensen kennen. Ik werd er gelukkiger van. Met sommige onder hen heb ik nog sporadisch contact. Ook omdat ze mijn blog lezen wel en ze me nu zo volgen. Als er iets is waar ik spijt van heb toen we verhuisden was het dat ik die fantastische letsgroep moest verlaten en me moest inschrijven bij de lokale letsgroep hier in de nieuwe streek. Toen ik me hier inschreef was ik net 3 weken bevallen van Fee en gaf ik borstvoeding tijdens de eerste bijeenkomst. Nadien lukte het wat moeilijk om op gang te komen, maar uiteindelijk liep het los en leerde ik ook hier mooie mensen kennen. We gingen zelfs al eens op weekend  met de Lets. Zo leerde we in één klap nog meer mensen kennen. We gingen o...

Vijf heerlijke dagen waren het in Zeeland. Zonder computer en de gsm niet binnen handbereik. Dagen van veel lezen (ik las 2 boeken uit), zonnen, wandelen, ijsjes eten, babbelen, maar vooral ook van samen zijn met ons gezin. Simpel geluk. Het enige dat de kindjes deden was eens naar de (gratis)kinderclub gaan, op het strand spelen, krabben vangen met een zelfgemaakte hengel (een stok, een draad en een haak) en fietsen.  En ploeteren in een mini badje. Dat badje is een metserskuip die ik ooit kocht en al jaren bij ons. Het kan niet lek gaan en ideaal voor kleine kindjes. We wassen de jongste daar ook in op het einde van de dag. Ideaal. Wat zijn we verwend dezer dagen.  Zelf was ik voornamelijk te vinden in onze voortent waar ik uit de zon kan blijven want Sandra & Zon gaan helaas niet erg goed samen. Maar in onze voortent is het ook gezellig toeven. Twee dagen na elkaar hebben we ook BBQ gedaan. Niet goed voor de lijn, maar hoe vaak doen we dit? Niet v...

Vandaag heb ik vooral heel erg aan mezelf gedacht en dat begon door 's morgens af te spreken met een vriendin en we hadden allebei een hoop te vertellen. We dronken liters koffie, aten er broodjes en wat fruit bij en nadien gingen we nog even 'shoppen'. Zij kocht een mooie handtas en ik kocht een rokje en shirtje voor ons Fee. Voor zover het 'shoppen' want we zijn tegenwoordig allebei geen grote spenders meer. Nadien moest zij een kuis gaan doen en kwam ik alleen thuis want de kinderen aten vandaag op school en Fee was in de opvang. In huis rook het heerlijk en het was zo erg opgeruimd en gekuist want jippie: de poetshulp was langs geweest. Daarna heb ik dus nog lekker twee uur hard van genoten met een boek in de zetel. Wat heerlijk : zo een vrije zelf uitgekozen dag. Verder schoonde ik mijn mailbox op  en schreef ik me uit voor tientallen nieuwsbrieven. Na schooltijd las ik nog even de krant en ging ik ons voedsel halen bij de voedselteams. En...

2015 was een mooi jaar. Alle jaren zouden voor mij zo mogen zijn. Onze geliefden werden gespaard van groot leed al zagen we vaak heel veel andermans leed. Ik herinner me heel veel mooie momenten met mijn kinderen. Thuis en op vakantie. Ik ben dankbaar voor al dat moois en hoop in het nieuwe jaar veel van hetzelfde eigenlijk. Vandaag is het dan de laatste dag van dit mooie jaar en het is een gewone dag. De zon schijnt en de kinderen amuseren zich alweer met kleine dingen zoals ze ook al deden de rest van de week. Ik kon al wat in mijn boek lezen en af en toe een kind op schoot nemen om te knuffelen. De boodschappen zijn opgehaald. Straks een mooie tafel maken en lekker eten maken en lief zijn voor mekaar. De grootste persoonlijke ergernis van 2015: de smartphones waar ik mee ga moeten leren leven ;-), maar zolang ik ook nog gewoon met mijn dochters kan praten zonder dat die smartphones belangrijker lijken heb ik er vrede mee. Ik noem ze de smartphonegeneratie ...

Een potje klagen af en toe kan eens deugd doen. En ja. Inderdaad. Soms loopt het allemaal niet echt pico bello. Maar toch schaam ik mij over mijn geklaag. Achteraf dan. Dan denk ik. Hoe kun je dat doen? Je hebt toch alles!! Je bent moe, maar gezond. De kinderen zijn meestal oké. En ja. Die belastingen zijn niet tof. Wat kun jij toch ongelooflijk de dramaqueen uithangen. Jongens toch ! Sorry dus. We trekken er een streep onder en proberen weer alles in een positief daglicht te zien. Kijk eens naar de schone mooie dingen des levens. -De tuinman laat uit zichzelf iets van hem horen -Een spontane knuffel van een kind of twee of drie -Een nieuw boek (Dit is mijn hof van Chris De Stoop) -Goede schoolresultaten -Speciale Tijd met een grote dochter en een kleine zoon deze week -Een teruggave van een redelijk hoog bedrag (niet genoeg om de belastingen te betalen, maar soit: alle beetjes helpen) -Een dochter op kot die alvast een supertoffe week had -Wijn -Een dakwerker ...

De afgelopen dagen zat ik al behoorlijk in de knoop met mezelf. Geen enkele minuut rust vinden was niet bepaald bevorderlijk voor mijn humeur. Mijn hoofd knetterde bijna letterlijk uit elkaar. Ik begon het met het uur vreselijker te vinden. Ik was alleen. Voelde mij heel alleen. Niet letterlijk alleen natuurlijk. Gisterenavond vond de man het dan toch goed dat hij naar de chiro zou gaan met een paar kinderen. En ik ging een wandeling maken. Mooi weer door drassige paden en langs de Grot van Branst waar deze bidplaats een rustpunt is. Ik ben dan wel niet gelovig. Even ben ik er blijven zitten.  De man had ondertussen een sms gestuurd dat hij het maar alleen zijn vond zo op de BBQ van de chiro alleen met de kinderen. Dus na de wandeling waar ik bijna niemand tegen kwam en langs kleine (soms drassige)paadjes kwam ging ik toch nog eens langs op de chiro. Dat viel tegen. Al snel was de man weg en zat ik daar ook alleen aan een tafeltje met een Feetje dat moe was. De andere...

Vandaag had ik een hoop werk om de administratie bij te werken en omdat ik dan ook met de financiële zaken bezig ben kon ik eens beginnen rekenen of het echt zou lukken om een extra aflossing van de hypotheek te doen. Nu de rentevoet is aangepast betalen we sinds juli minder hypotheek. Eigenlijk hebben we vijf (!) hypotheken. Allemaal kleine. Dat komt doordat we eerst 2 huizen hadden (1 en 2), dan naar 1 huis waar we opnieuw een kleine hypotheek op dienden te nemen (drie), dan de aankoop van ons huidige huis (vier)en dan bij de verkoop van ons oude huis dienden we opnieuw een hypotheek te nemen (vijf). Gelukkig ging dit enkel gepaard met bankkosten en hoefden deze hypotheken niet telkens opnieuw bij de notaris geschreven te worden. Het is voor een buitenstaander misschien ingewikkeld, maar het is zo wel de voordeligste manier geweest. Heel veel maanden geleden had ik me voorgenomen dat we voortijdig gingen aflossen want we willen zo snel mogelijk hypotheekvrij zijn. Mijn ...

 Ik stel me de laatste tijd heel veel de vraag: Waar word ik nu gelukkig van? Of blij want gelukkig zijn is geen constant gevoel of ben je toch ook nog gelukkig wanneer je eens een dip hebt of tegenslag. Wanneer je het overgrote deel van de tijd moogt zeggen dat je je gelukkig voelt dan ben je denk ik toch wel heel erg gelukkig. Of tevreden. Of blij. En dat ben ik dus. Ik vind het leven echt veel te kort om 't leven niet te leven op mijn eigen manier. De afgelopen jaren ben ik steeds meer gaan houden van koken terwijl ik daar pakweg tien jaar geleden nog een hekel aan had. Dat ik een potje moest koken voor de kroost nadat ik al moe was van het werken was van moetens en compleet inspiratieloos. Een jaar of vijf-zes geleden ging ik me meer bezig houden met gezonde voeding en de dingen des levens die er echt toe doen. En ik keek naar de basisbehoeften van een mens. Een dak boven je hoofd, gezond en genoeg voedsel en nog een paar zaken. De rest was allemaal bijzaak. Koken werd ...