GEKWEK

Ons Fee was maandag en dinsdag gewoon lekker thuis gebleven bij mama. Ze was wat vermoeid en ik vond het ook gewoon fijn om haar nog eens thuis te hebben in plaats van op school. Dat ze moe was en eigenlijk nog heel erg klein bewezen haar dutjes. In de winkel mocht ze dan mee kiezen voor waterspelletjes de woensdag (vandaag dus!). Het is ook erg leuk om haar mee te nemen gewoon naar de winkel. Fee is vaak de aanleiding voor een praatje met wildvreemden. Ze is dan ook überschattig. Maandagochtend was een journalist en een fotograaf langs gekomen van De Standaard. De Standaard is de krant die ik dagelijks lees. De krantenboer brengt die elke dag. Ze kwamen in het kader van Week van de opvoeding. Bij Expoo kan je daar meer over lezen. Omdat dit mij nauw aan het hart ligt en ik elke dag bezig ben met 'opvoeden' en dat niet altijd van een leien dakje loopt schrijf ik deze week ook los van mijn eigen blog een blog voor Week van de opvoeding. Want wij allen: moeders, v...

 Ons terras is dringend aan vervanging toe. Daarom doen we er eigenlijk niet zo veel aan en hebben we momenteel een erg 'wilde' tuin en terras. De kinderen gingen bij het eerste zonnetje wel een kamp bouwen op het terras. Wild of niet. Daar houden kinderen van. Ik vond het allemaal best. Toch maken de man en ik dezer dagen erg wilde plannen over dat tuintje met terras en als alles goed gaat wordt dat terras volgende week uitgebroken. Op Pinterest vond ik eindelijk een terras dat ik zelf prachtig vond met een eethoek en zithoek en gras met een (kleinere)trampoline in en wie weet misschien zelfs een boomhut zonder boom :-). Leve het dromen via Pinterest. Ook de badkamer krijgt de komende maanden een renovatie. Je kunt je voorstellen dat ik behoorlijk wat voorpret heb en veel te weinig tijd met alles uitzoeken. Zelf doe ik opnieuw aan verstoppertje spelen. Deze keer met boeken verstoppen via een Facebookgroep. Heel plezant om te doen. Bijvoorbeeld op bovenstaande foto. Vroege...

Het zijn weer overvolle dagen hier met veel afspraken (tandartsen, dokters, school, ...) en de was blijft liggen. Gelukkig heb ik wat hulp in huis want anders zie ik het me niet gedaan krijgen (iedereen klaar voor school, huiswerk, koken, opruim, Vicje eten geven en verzorgen, ...). De man en kinderen hebben dezer dagen geen kousen meer en elke dag is het dus gezoek naar 'ergens' nog een paar of toch maar twee verschillende aantrekken. Deze middag schiet ik dus nogmaals in de was en opruim. Ik heb de laatste dagen ook weer hartkloppingen. Wellicht door de stress want het is nu toch lang geleden want ik wil me dan engageren voor het één of ander en dit weekend doe ik mee met een tweedehandsbeurs en ik heb nog amper wat bijeen gezocht van kledij en spullen. Dat geeft wat onrust precies naast de dagdagelijkse dingen. Vicje kreeg vandaag zijn eerste inentingen en dat maakt mij altijd een beetje triest. Het doet zeer aan mijn moederhart, maar het is om ziektes te voorkomen...

Ja. Het is een commercieel gebeuren. Goed voor de zelfstandige winkeliers, bloemisten, restaurants enzovoorts. Want het zou elke dag een beetje Valentijnsdag moeten zijn anders is 't niet goed. En pfff. Cadeautjes kopen? En 't is net nog maar Nieuwjaar geweest. Ja. Ik ben ermee akkoord. Het hoeft niet, maar stiekem vind ik het wel leuk. Ons kinderen kregen vandaag hartjes mee in hun brooddozen en vanavond haal ik oliebollen voor hen omdat ze dat zo graag lusten.  Voor mij was vandaag wel een goede reden om met een Big Smile de man te vragen of we nog eens konden gaan ontbijten. Want eens gaan ontbijten is altijd lekker en leuk. Dus we gingen ontbijten onderwijl de koppeltjes in 't oog houden, mensen beloeren, ... Ja. En dan wat fantaseren. Een man met één roos? Wie zoekt die? Zou die hier een 'date' hebben? Nadien hebben we wat rond gewandeld. Een zomerjas gekocht voor één van de dochters want ze was te mooi om niet nu al te kopen. Eigenlijk een tussensei...

 Een beetje moederen en gek doen. En toevallig 'de kodak' binnen bereik leverde wat beeldjes op. Let maar niet op mijn haar. Ik moet dringend naar de kapper! Vicje is vandaag precies één maand. Hij heeft nu al veel aandacht voor zijn omgeving en hoort heel goed ;-). Van zijn muziekje wordt hij rustig.  Ongelooflijk hoe snel dat gaat terwijl ik zelf zo traag mogelijk probeer te leven. Fee was vrijdag thuis wegens een beetje ziekjes wat mij een slapeloze nacht bezorgde en men oog is wat ontstoken en ik ben er wat moe van, maar daarom doen we het zo kalm als mogelijk aan. Wat soms tegenvalt want er is altijd een hoop te doen natuurlijk. Vrijdag hadden ook de oudere kinderen een vrije dag dus er is amper een momentje voor mezelf. Ik profiteer van 'momentjes'. Zo lees ik wanneer Vic na een voeding in slaap valt en gisteren keek ik nog een aflevering van een TV reeks in bed (niet van mijn gewoonte)tijdens de laatste voeding. Wel enkel wanneer hij slaapt en met h...

Ondanks het feit dat wij zonnepanelen hebben moeten we toch elke maand 94,73 euro betalen aan onze leverancier. Ooit was het 0 euro ! En vorig jaar trokken we ook een deel van onze centen terug nadat we ze eerst betaald hadden gedurende een jaar. De nieuwe afrekening kwam als volgt. 47,67 euro voor Elektriciteit hernieuwbare energie voor elke maand 38,73 euro Prosumententarief (taks door regering) 8,33 euro voor bijdrage aan het Energiefonds Vandaag gaf ik onze meterstanden opnieuw door. Er werd een afwijkende meterstand geconstateerd door de zonnepanelen. Overdag is de meter terug gedraaid. Ik ben nu erg benieuwd wat onze nieuwe afrekening gaat staan. Alleszins. Ondanks de zonnepanelen is elektriciteit niet meer gratis. Het blijft weinig voor wat we ervoor in de plaats krijgen natuurlijk. Licht en energie. Maar toch... Nadien wou ik ook nog de meterstand van de zonnepanelen doorgeven bij de VREG, maar blijkbaar kan dit niet meer sinds 10 oktober (drie dagen terug). Daa...

Kappertje spelen is één van de dingen die ze vandaag deden. Maar ook sleurden ze dekens en handdoeken naar buiten, potten, maatbekers, speldjes, haarborstels, fietsen, enzovoorts. Ik werd er gek van want alles moet ook weer naar binnen. In de living maakten ze ook een kamp. Dan komen er dekens en kussens aan te pas. Om dan plots naar elders te verdwijnen. Ze doen veel rollenspelen die af en toe uit de hand lopen. Letterlijk. Nadien gingen ze vooraan spelen en toen ging de poppenkoets buiten en alweer de fietskes. Of ze sprongen op de trampoline en maakte een oorverdovend lawaai tot ik terug gilde dat ze moesten stoppen met gillen! Of het aub een klein beetje kalmer kon. En zeuren deden ze ook. De hele dag door. Mama? Mag ik een koek? Mama? Mag ik een stuk fruit? Mama? Mogen we gaan picknicken? (dat betekent dat ze ook met bekers en drank en eten naar buiten trekken en ik nadien zelfs geen vorken meer vind om te eten).Mama? Mogen we vooraan? Mama? Wat gaan we morgen doen? Mama?...

Vijf heerlijke dagen waren het in Zeeland. Zonder computer en de gsm niet binnen handbereik. Dagen van veel lezen (ik las 2 boeken uit), zonnen, wandelen, ijsjes eten, babbelen, maar vooral ook van samen zijn met ons gezin. Simpel geluk. Het enige dat de kindjes deden was eens naar de (gratis)kinderclub gaan, op het strand spelen, krabben vangen met een zelfgemaakte hengel (een stok, een draad en een haak) en fietsen.  En ploeteren in een mini badje. Dat badje is een metserskuip die ik ooit kocht en al jaren bij ons. Het kan niet lek gaan en ideaal voor kleine kindjes. We wassen de jongste daar ook in op het einde van de dag. Ideaal. Wat zijn we verwend dezer dagen.  Zelf was ik voornamelijk te vinden in onze voortent waar ik uit de zon kan blijven want Sandra & Zon gaan helaas niet erg goed samen. Maar in onze voortent is het ook gezellig toeven. Twee dagen na elkaar hebben we ook BBQ gedaan. Niet goed voor de lijn, maar hoe vaak doen we dit? Niet v...