GEKWEK

Nu is het zo dat ik me nooit opgemaakt heb eigenlijk. Zowel in mijn jeugd of als twintiger en dertiger. Ik gebruikte buiten eens een potloodje voor een lijntje en wat lippenstift nooit wat. Het was altijd puur natuur wat de klok sloeg wat make up betreft. Naar een feest en tijdens op mijn trouwdag. Ja. Dan kon het eens, maar dan nog zo naturel mogelijk. Ik las eens ergens dat je eens de veertig gepasseerd best wat hulpmiddeltjes gebruikt, maar ook toen gebeurde het bij mij niet. Eigenlijk is het nog maar zo een maand of 2 of 3 dat ik dagcrème ook dagelijks gebruik en niet af en toe wanneer ik er aan dacht. Dat ik bijna dagelijks een potloodje trek en mijn lippen stift. Plots kreeg ik interesse in 'hoe me op te maken'. Ondertussen heb ik een fantastische lippenstift die mijn lippen precies voller maakt want ik heb erg dunne lippen en vandaag gebruikte ik voor het eerst oogschaduw :-). Alles staat mooi uitgestald op de badkamer. Ik lijk wel een kind met nieuw speelgoed....

Kleine baby's hebben dunne lakentjes, maar vanaf een jaar mag je een dekbed gebruiken en dat doen wij hier ook. Ik slaap al heel mijn leven onder een dekbed. Geen dik dekbed. Gewoon een licht, maar ik vind het zalig. Ook de kinderen hebben dekbedden. Door de jaren heen heb ik dan ook heel wat dekbedovertrekken versleten. Sommige zijn letterlijk uit elkaar gescheurd :-). Ook mijn smaak veranderde door de jaren heen en ik heb dan ook zowat alle kleuren van de regenboog gehad qua dekbeddenkleuren. Van paars tot geel tot effen of met veel bloemen. Van spotgoedkope tot iets duurdere ook (zie die van Desigual). Tegenwoordig slaap ik niet zo goed, maar kan ik wel genieten van mooi beddengoed. Mijn kleurrijke periode is weer voorbij dus het paarse en het Desigual dekbed is aan vervanging toe. Ik wissel die twee om de 14 dagen af. Onlangs kocht ik dan ook een lichtgrijs dekbed met zwarte dotjes op (zie foto). O. Heerlijk. Ik kan daar van genieten. Het is van katoen. Op bed ligt het...

Vandaag dan toch maar eens poseren met buik en kind voor de half afgewerkte Kerstboom en al de rommel her en der want anders komt het er toch niet van. En niet iedereen is een keer hoogzwanger in deze speciale periode. Van de zowat 20 foto's heb ik er veel moeten verwijderen en helaas waren diegene die ik uiteindelijk koos ook niet van al te beste kwaliteit. We zijn er het hier thuis over eens dat ik dringend eens iets moet doen aan de kwaliteit van mijn foto's :-). Zelfs jaren geleden waren er betere foto's.  Nog steeds verkouden en eerst ging de dag precies niet goed vooruit, maar toen besloten we om toch maar naar de Ikea te rijden terwijl de kinderen naar de chiro waren. Niet voor ons plezier want we vreesden de massa. Maar de man kan al weken een kast op de jongenskamer niet in elkaar zetten wegens een tekort aan schroeven en vijzen (Ikea hé!)en is al een keer moeten terug gaan, maar nu kwam het er maar niet van. Zelf had ik dan weer een theepot gekocht die een mis...

Ik voel me zo een beetje zoals de dag eruit zag vandaag. Donker, grijs, geen zon, wolken, weinig licht, ... Gelukkig kunnen we binnen de lichten aansteken zonder schuldgevoel (en 's avonds de gordijnen dicht trekken) want het is den tijd van het jaar en kaarsjes en lichtjes laten branden. Mijn hoofd zit vol met wolken door mijn verkoudheid. En ach. Het is maar weer een verkoudheid. Sinds kort heb ik  een roze Neon licht in mijn keuken. Ik ben altijd al dol geweest op Neon licht. In mijn eerste huis had ik zelfs een complete inham in de muur met roos neonlicht in mijn slaapkamer. Ik was dus al fan voor het mode werd. Tim vond dat altijd wel grappig en zo jammer dat het in de huizen nadien niet meer was. Nu doe ik het met dit roze hart in de keuken en op mijn slaapkamer heb ik nu een geel Neonlicht (LOVE)dat dienst doet als nachtlampje. Zoveel fijner dan het gewone licht.  Ik ben dus weer eens snipverkouden. En dat is ook alweer iets dat niet al te vaak g...

 De man of de dochters brengen af en toe wel een bloemetje mee en zelf koop ik ook weleens een boeketje om de boel wat op te fleuren. Maar soms zijn er even geen bloemen in huis en komt het er niet van. Nu deed ik mezelf een bloemen abonnement cadeau. Om de 14 dagen wordt er nu een boeketje geleverd. En het resultaat is veel mooier hoor dan op mijn foto's. Wanneer ik aan mijn tafel zit bewonder ik ze werkelijk en tegen de man en de dochters heb ik gisteren een paar keer verzucht: 'Mooi hé?!' Ik ben er blij mee.   Zo een abonnement is ook één van mijn Nieuwjaarscadeaus.   Verder is mijn buik ondertussen erg gespannen en vandaag heb ik heel veel last van mijn darmen (krampen en gerommel). Deze ochtend geraakte ik dan weer amper uit mijn bed van de pijn. Mijn kousen en broek aan doen zijn een hele opgave om van schoenen veteren nog niet gesproken. Maar er moest natuurlijk wel naar zwemles gereden worden. Iedere keer dat ik mijn been moest opheffen om t...

Telkens er hier een kindje bijkomt moet er wat geschoven worden. Meestal maar een klein beetje. Nu onze zeven slaapkamers eigenlijk allemaal vol zijn en de baby een tijdje bij ons zal slapen voer ik nog wat kleine veranderingen door. Ons jongste meisjes slapen bijvoorbeeld samen op de kleinste slaapkamer, maar Lies was haar bed ontgroeid dus kreeg ze een groter bed. Ook voor Fee komt er nu een ander (groter) bed (hetzelfde als Lies) en de kast op die kamer moet verhuizen en plaats maken voor een kleiner exemplaar wegens het gebrek aan plaats. Op de badkamer die redelijk ruim is komt die grote kast en nog een kledingrek. Ik moet met hun kleren ergens heen :-). De renovatie van de badkamer is nog niet voor meteen dus zolang mag het zo blijven. En zo zal hun kamer een slaapruimte zijn en een beetje speelruimte. Tot er misschien op een dag één van de grote meisjes het huis verlaat. Onze slaapkamer krijgt nog een lik verf voor de baby komt. Nadien zal ...

Onze zondag stond geheel in het teken van de opruimwoede van ondergetekende :-). Al vroeg uit de veren was ik natuurlijk al vroeg begonnen. Er werden kaders omhoog gehangen en schapjes gehangen in kinderkamers. Er werden beneden en boven kasten uitgemest. Er werd van alles van plaats veranderd, boeken veranderden van kamer en rekjes, foto's werden verwisseld, ... Ondertussen werden er wassen gedraaid, lakens verschoond, kinderen achter de veren gezeten, ... Er was nog tijd om te eten en zelfs met gebak van de kinderboerderij koffie te drinken, maar voor de rest was het voortdoen en voortdoen en voortdoen. Het moest leger en minder rommelig lijken en ik vind het goed gelukt! Ik kwam met tientallen ideeën af voor de nieuwe baby en ook voor de kinderen die er al zijn :-). Dat Lies bijvoorbeeld een groter bed nodig heeft. En de baby een wieg (de vorige is verkocht na vijf kinderen omdat ik dacht dat Fee de laatste ging zijn!). D eze wieg bedoel ik, maar in het z...

 Dit jaar heb ik er zo een zin in. Ik ben nog steeds bezig met het huis in Kerstsfeer te brengen. En genieten dat ik doe. Ook ons kinderen vinden het fijn dat het dit jaar meer is dan anders. Voortdurend zit ik dingen te veranderen of bij te zetten. Dit jaar staat er ook een stukje in de hal. Over mijn vaas van Pols potten deed ik een groene strik met een tak en dit keer zette ik hem op een krukje in de hoek. Met de ovale dressoirkast van Pascale Naessens heb ik nu meer plaats in mijn woonkamer. De vaas heb ik al vele jaren en heeft al overal op gestaan. Men heeft ze ook al vaak willen overkopen, maar dit een stuk dat ik wellicht nooit zal weg doen. Ik ben ook overal kaarsen aan het zetten al moet ik wel oppassen met de kinderen want die vinden dat altijd zeer interessant. Gordijnen heb ik nog steeds niet. Ik twijfel of het dan niet too much wordt. Maar ik heb nog wat gordijnen uit het vorige huis.  In de keuken is het een rommeltje zoals meestal. Daar zitten we ook ...

Ik heb de afgelopen maanden weleens lopen zeuren hoe moe ik wel niet was. Op een gegeven moment had ik het gevoel geen kant meer op te kunnen. (Huis)werk stapelde zich op en ik kreeg een kort lontje. Vaak wou ik gewoon overdag weer in mijn bed kruipen omdat ik zo graag gewoon wilde slapen. En één keer ben ik zelfs effectief gewoon nadat ik de kinderen op school had afgezet opnieuw in mijn bed gekropen om mijn wekker drie uur later te zetten omdat ik ze ging ophalen voor het middageten :-). Ik ploeterde maar door in de veronderstelling dat het wel zou overwaaien wat het ook wellicht gedaan zou hebben. Maar uiteindelijk heb ik toch gezorgd dat er meer hulp kwam in huis zodat er alleszins op bepaalde vlakken dingen niet al te grondig de mist zouden ingaan en zoals ik al veelvuldig herhaald heb gaat het hier voornamelijk over de was en de dagdagelijkse opruim/opkuis. Er komt nu licht in de duisternis wat de was betreft. Beetje bij beetje geraak ik weer bij. En het is heel fijn da...

Eerst en vooral aan allen bedankt die me het hart onder de riem staken, me tips gaven en begripvol waren. Het deed mij veel deugd. Vandaag hadden de jongste kinderen een schoolvrije dag en rende ik de hele dag weer van her naar der, maar het kan ook niet anders. Of wel? Wie anders zou met onze jonge zoon naar een centrum in Sint-Niklaas gaan waar hij nog een paar keer naartoe moet in de toekomst en het enige centrum hier in de buurt. Wie brengt een kind naar een feestje en terug en wie gaat met de dochter de sportschoenen kopen die ze dringend nodig heeft. Wie gaat de fietsenmaker betalen en fietsen ophalen? Wie gaat naar de bank? Ik zou het wel minder druk willen hebben, maar ik weet niet hoe. En ik werk niet eens :-). Koken deed ik dan weer eens niet vandaag. We lieten drie grote pizza's brengen. Maar er staat nog een gigantische afwas en niemand schijnt er zin in te hebben. Morgen moet ik ook echt een vaatwasser gaan kiezen. We hebben het deze keer lang volgehouden zon...

 Verliefd op een boekenkast? Kan dat? Vorig weekend heb ik mijn boekenkast nog eens herschikt en ik kan er echt van genieten elke dag weer. Ze staat midden in ons huis en ik passeer er tientallen keren op een dag. Het is een droom. Normaal gezien zouden we vandaag eens naar de boekenbeurs trekken want dat is een jaar of negen geleden (daarvoor ging ik alle jaren sinds mijn jeugd), maar het is nu buiten iets te schoon weer dus kiezen we voor een wandeling. De boekenbeurs waar ik vele jaren mijn hartje ophaalde zal dus wederom niet voor dit jaar zijn. Volgend jaar wil ik niet overslaan. Na tien jaar opnieuw eens gaan. Dat zou fijn zijn. Ik heb trouwens altijd een boekenlijstje. Momenteel staan er nog twee kookboeken op van Pascale Naessens die ik zou willen. En Medea en ik van Feline Minne staat er ook op. Van het leesstoeltje wordt gretig gebruik gemaakt. Niet enkel om te lezen, maar ook om gewoon te schommelen. Hier showt Mats even zijn nieuwe schoenen. ...

Dit is de weg naar school. Veel bomen, bos, ...Zalig wandelen. Vandaag wordt mijn oudste zoon zestien. Geboren op een zonnige dag precies om 12 uur 's middags! Nu een lange echte puber die ik zelden op de foto krijg. Een boom in volle groei. Blij was ik dus erg toen hij JA zei toen ik een portret van alle jongens wou laten maken. Op de blog zetten is misschien een stapje te ver, maar ik zal het nog eens 'vragen'. En ik heb dit weekend al gesmuld van de weekendkranten met keigoede artikels (oa over gewild geen moeder zijn , maar toch spijt hebben) en veel wooninspiratie. In de woonbijlagen waren zoveel mooie dingen. Zo waren er kinderkamers, tapijten, bureau's, .... Dit weekend kocht ik ook een paar woontijdschriften waar ik al mijn hartje aan opgehaald heb. Ik hou heel erg van behangpapier en ik zag zoveel schoon papiertjes passeren. Ik heb nog wel wat muren over... Onderstaande is het nieuwste behang hier. Boompjes. Ik zoek nog een kast voor tegen die...