GEKWEK

 De zwangerschap van onze Vic en de bijhorende eerste maanden waarin een huis herschapen wordt in een slagveld (door gebrek aan tijd en goesting)en ondanks de hulptroepen maakte mij steeds meer moedeloos. Op een gegeven dag was ik het kotsbeu. Natuurlijk weet ik wel dat mijn huis nooit opgeruimd en netjes gaat zijn zolang de kinderen hier door het huis fladderen, maar een beetje beterschap was meer dan welkom. Maar het leek maar niet te willen lukken tot ik op Facebook in een opruimgroep belande. Die gaf mij moed en energie om zelfs aan het rottigste werkje te beginnen. Mijn washok zag er na een maand weer normaal uit en ik koos voor andere wasmanden. Trots dat ik ben! Facebook hoeft dus niet negatief te zijn. Het kan ook een zeer positief effect hebben. Ik haalde er enorm veel inspiratie op . Heerlijk!  Af en toe kuis ik ook weer een lade uit of een kast. Dat gaat nu iets meer vanzelf. Het einde van de tunnel heb ik nog steeds niet gezien, maar het gaat hier al beter....

1,3 kilo erbij. Dat was het resultaat bij de diëtiste. Sinds mijn dagen overvol zijn heb ik ook amper de tijd om mijn voeding wat in de gaten te houden. Ook moet ik opnieuw wat meer gaan bewegen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Er is hier thuis dan ook altijd een hoop te doen. Toch probeer ik het. Om niet te snoepen, veel te drinken en mijn maaltijden gezond te houden. Met wisselend succes. In juni heb ik opnieuw een afspraak. Dan moet alles er weer af zijn. Ik mag niet klagen. Tien keer ging het goed en nu de elfde keer niet. Daarom heb ik ook mijn afspraken nodig. Om opnieuw een goede nieuwe start te maken. Hoewel dat bewegen nog niet goed lukt. Elke dag een half uur vrij maken om te bewegen blijft moeilijk. Ik heb dan ook mijn handen vol met de kindjes. Ook Vic is nu veel meer wakker en wil een beetje bezig gehouden worden :-). Hij groeit als kool. We proberen ook elk weekend naar de camping te gaan voor 1 dag want op zaterdag hebben ons kinderen bijna altijd wat te ...

Wat een heerlijke mooie dagen hebben we al achter de rug. Een klein beetje meer zon maakt al een heel verschil. Zelf heb ik er helaas nog niet veel van genoten. Teveel werk spijtig genoeg. Eén keer zat ik in de zon te lezen tot er weer andere dingen moesten gedaan worden.   De voorbije dagen werd er veel buiten gespeeld waar ze dan weer erg moe van werden en het zomeruur werd niet zo goed onthaald. Al drie dagen raken ze maar moeilijk uit hun bed. Het fijne aan het mooie weer vind ik ook dat ik de kindjes niet zoveel moet aantrekken :-). Geen gezoek aldoor naar mutsen of sjaals.   We gingen op bezoek bij mijn ouders (waar Fee kleine taartjes krijgt: zie foto) en ook bracht ik mijn oma een bezoekje in het rusthuis. Ze is daar op een mooie plaats met zicht op het groen van de tuin. Dat had ze in haar huisje niet.  Ik ben blij dat ik haar nog eens gezien heb. Nu mijn andere grootouders nog bezoeken. Het valt niet mee om tussen al het s...

Zo af en toe wordt mijn huishouden en huis herschapen in een wassalon. Tot vervelends toe heb ik dit al gezegd, maar de was is verschrikkelijk. Deze week heb ik er mij nog eens goed ingesmeten van moetens want mijn Baraque de Fraiture was herschapen in een Mount Everest. En dus was het weer wassen, drogen, opvouwen (per persoon) en sorteren. Het is me nog niet gelukt alles ook nog eens in de kasten te leggen. Het ging vooruit, maar ik zal dit weekend verder moeten doen. De was is niet enkel kledij, maar ook lakens, handdoeken en dergelijke...dat maakt het ZOVEEL. Mijn washok is meer dan de helft kleiner dan het washok in ons vorige huis dus ik moet nu de tafels in het huis benutten. Dat vind ik niet 'leuk', maar het kan gewoon niet anders. En dus is het soms zo dat je enkel nog de cactus kan zien op de tafel :-). Maar ik heb goed doorgewerkt met dank aan het mooie weer. Ik word daar best gelukkig van wanneer ik mijn was buiten kan laten wapperen. Mooi weer helpt echt o...

 Eerlijk gezegd: ik heb mijn handen vol, maar dat mag niet verbazen :-). En het is een stokpaardje van me en ik zeur er vaak over, maar de was is nog meer toegenomen hoe ik en de hulp het ook proberen bij te houden. Soms doet onze kleine Vic meer dan 1 keer andere kleertjes aan wegens 'vies' geworden en ook Feetje doet regelmatig nog een cadeautje in haar broek waardoor ook zij minstens om de dag twee keer iets anders aan moet. Dan heb je natuurlijk nog het extra wassen van lakentjes (veel opgegeven)of dekentjes (te erg gezweet). Het blijft een heel gedoe : die was ! Dat is toch het vervelendste van een groot gezin vind ik want koken vind ik niet zoveel verschil. Een extra zakje rijst zit vlug in de pot bijvoorbeeld of een extra halve kilo pasta is geen moeite. En wij eten niet zo vaak aardappelen ( 1 keer per week schat ik). Al is de rommel in huis ook niet te onderschatten. Een groot gezin vergt wat meer structuur. Vic is vandaag precies drie weken oud en hij verand...

Af en toe word ik verwend. Gisteren gingen de man en ik onze kleine Vic aangeven op het gemeentehuis. We bleken een papier vergeten (oeps)waardoor we alsnog langs het moederhuis dienden te passeren. Van het dorp Bornem kregen we een cadeautje. 75 euro aan cadeaucheques. Nadien gingen we een Latte drinken en wat eten. Beetje quality time en wat rondwandelen langs de winkels. Het was de eerste keer dat ons Vicje buiten kwam, maar hij sliep de hele tijd.  De man en ik hadden deze week meermaals dezelfde gedachten wat we soms vreemd vonden, maar ons ook veel lachen oplevert. Het was dan ook bij momenten heel grappig. Onze relatie lijkt weer wat inniger geworden. Het wandelen ging heel goed na 14 dagen. Ik kreeg nog een laat Nieuwjaarsgeschenk van de man. Een DVD speler. Mijn oude was al enkele jaren oud en kon ik alleen nog afspelen met de stekker in het stopcontact dus het werd tijd voor een nieuwe. De prijs vond ik meevallen: 89 euro. Dus ik kan weer Tv reeksen kijken. ...

Nu is het zo dat ik me nooit opgemaakt heb eigenlijk. Zowel in mijn jeugd of als twintiger en dertiger. Ik gebruikte buiten eens een potloodje voor een lijntje en wat lippenstift nooit wat. Het was altijd puur natuur wat de klok sloeg wat make up betreft. Naar een feest en tijdens op mijn trouwdag. Ja. Dan kon het eens, maar dan nog zo naturel mogelijk. Ik las eens ergens dat je eens de veertig gepasseerd best wat hulpmiddeltjes gebruikt, maar ook toen gebeurde het bij mij niet. Eigenlijk is het nog maar zo een maand of 2 of 3 dat ik dagcrème ook dagelijks gebruik en niet af en toe wanneer ik er aan dacht. Dat ik bijna dagelijks een potloodje trek en mijn lippen stift. Plots kreeg ik interesse in 'hoe me op te maken'. Ondertussen heb ik een fantastische lippenstift die mijn lippen precies voller maakt want ik heb erg dunne lippen en vandaag gebruikte ik voor het eerst oogschaduw :-). Alles staat mooi uitgestald op de badkamer. Ik lijk wel een kind met nieuw speelgoed....