GEKWEK

 De zwangerschap van onze Vic en de bijhorende eerste maanden waarin een huis herschapen wordt in een slagveld (door gebrek aan tijd en goesting)en ondanks de hulptroepen maakte mij steeds meer moedeloos. Op een gegeven dag was ik het kotsbeu. Natuurlijk weet ik wel dat mijn huis nooit opgeruimd en netjes gaat zijn zolang de kinderen hier door het huis fladderen, maar een beetje beterschap was meer dan welkom. Maar het leek maar niet te willen lukken tot ik op Facebook in een opruimgroep belande. Die gaf mij moed en energie om zelfs aan het rottigste werkje te beginnen. Mijn washok zag er na een maand weer normaal uit en ik koos voor andere wasmanden. Trots dat ik ben! Facebook hoeft dus niet negatief te zijn. Het kan ook een zeer positief effect hebben. Ik haalde er enorm veel inspiratie op . Heerlijk!  Af en toe kuis ik ook weer een lade uit of een kast. Dat gaat nu iets meer vanzelf. Het einde van de tunnel heb ik nog steeds niet gezien, maar het gaat hier al beter....

De kinderen hadden allemaal vrij omdat het jaarmarkt was in het dorp en zowat het hele dorp leek daar ook naartoe te zullen gaan. Ons grotere kinders spraken af met hun vrienden, maar ik zag het niet zitten om met de jongsten tussen die massa te gaan lopen. En dus besloot ik deze ochtend om de winterjassen boven te halen en de mutsen en sjaals en legde warme kledij klaar en om half negen sprong ik samen met de vijf jongsten (Niels is negen en Fee is twee)in de auto richting Planckendael in Mechelen. Voor het tweede jaar op rij hebben wij een abonnement (dat heb ik me vorig jaar zeker niet beklaagd)en wij mogen dan binnen vanaf 9 uur al. Door de drukte op de baan waren we er pas om kwart na negen en waren we toch nog bij de eersten. Een lege parking en nog een bijna leeg park. De eerste keer dat we dit meemaken. Aan de ingang kregen we al een warm welkom en mochten we zelf onze kaarten scannen. Spannend :-) ! Toen gingen we eerst nog een koffie (voor mij)en chocomelk drinken...

Met mijn dochter van 14 en de 3 jongste kinderen ging ik vijf dagen naar Houthalen. Niet naar één of ander hip hotel en niet met de bedoeling allerhande workshops te volgen of musea te bezoeken, maar om simpelweg vakantie te hebben. Voor mij: geen boodschappen doen, niet koken, afruimen, niet wassen, niet opruimen, geen afspraken en geen planning.  Voor ons kinderen: spelen, spelen, spelen. En dit in een omgeving met andere kinderen waar kinderen heel welkom zijn en er gratis kinderanimatie is. In een groene omgeving. Het werd deze keer De Bosberg. Een hotel van de Gezinsbond. Een basic hotel waar je geen eindeloos buffet hebt, maar het dagmenu eet, maar er altijd meer dan voldoende is voor iedereen.  Waar je niet slaapt in een luxe kamer met kunst aan de muur, maar wel alles hebt wat je nodig hebt (al waren de matrassen wel iets te hard voor mij). Waar er voor klein en groot genoeg te spelen is. En vooral ook vlakbij het hotel zijn eindeloos veel wandelpaden, spe...

 We konden vooral 's morgens onze jas nog goed gebruiken tijdens ons uitstapje naar Planckendael. Maar na de middag gaf de zon het beste van zichzelf. De kinderen waren vooral vertederd door de jongskes van de grote dieren zoals de babyolifant, de babyneushoorn en de babyaapjes. Ook water trok altijd aan en de speeltuin.  Er was best wat volk, maar in dit park heb je daar geen last van. Later op de middag konden we met de oudsten op een terras wat praatjes maken terwijl de jongsten de speeltuin onveilig maakten. Na afloop aten ze nog een ijsje en in de auto was het deze keer wel heel stil. Er sliepen er vier. 't Was weer een topuitstap. Vandaag konden we dan eindelijk weer met de fiets. Dat gaat mij ondertussen al heel goed af. Mijn conditie en uithouding is verbeterd. De was hangt buiten te drogen en zo meteen installeer ik me ook in onze tuin met een boek. Verder organiseer ik de komende dagen. De kinderen hebben namelijk maar twee dagen school ...