GEKWEK

Vandaag vierden wij onze Niels zijn tiende verjaardag. Zijn geboorte is de enige geboorte geweest waar ik het meeste aan te zeggen had :-) dankzij mijn vroedvrouw toen. Hij woog 4,4 kilo en was 53 cm. Een heel gevoelige baby. Niels is ondertussen een hele wijze grappige kerel. Een slimmerd, maar ook heel gevoelig. Hij trekt zich veel dingen aan zoals leed in 't leven. Hij is tevreden over zijn verjaardag. Omdat hij altijd hoge verwachtingen heeft van zo een dag en wil dat alles perfect loopt is het vaak afwachten. Buiten een kleine ruzie op zijn feestje verliep de dag gelukkig vlotjes. We vierden het zoals gewoonlijk met taart, vlaggetjes, zingen enzovoorts. En na lang aandringen gaf hij ook een klasfeestje. Dat doe ik niet zo graag. Maar hij wou het zo graag. En dus gingen we zwemmen met kinderen uit zijn klas en een broer en drie zussen. Het fijne is tegenwoordig dat ik oudere kinderen kan meenemen om te helpen. De oudere zussen hielden in het zwembad een oogje in he...

 Op de school van de jongste kinderen is snoep verboden hoewel er af en toe weleens wat wordt mee gesmokkeld. En dus ook bij verjaardagen. Bij verjaardagen van de kinderen ben ik vaak nogal lui en het is gebeurd dat ik nog snel wat cake ga halen in de supermarkt of een taart of koffiekoeken bij de bakker. Meestal zijn zo koffiekoeken (donuts voor de klas bijvoorbeeld)ook een succes bij de kinderen. Maar volgende week is onze Niels dus jarig en de laatsten tijd ben ik nogal ijverig aan het pinnen op Pinterest met dank aan mijn kleinste zoon die ervoor zorgt dat ik een goed excuus heb om dat te doen. Ik kan toch niets anders doen tijdens het voeden :p. En zo kwam ik op volgende ideeën terecht voor Birthdays. Ik liet Niels zelf kiezen en dat was weer heel moeilijk! Maar deze ochtend vroeg werd dit dus nog klaar gemaakt en mee gesleurd naar school. Onderweg viel er een stuk banaan af :-). En een tip: indien je dit ook probeert gebruik dan geen beetklare bananen. Al bij al v...

 Mijn grote liefde: boeken en lezen is ontstaan in het derde leerjaar toen ik voor het eerst naar de bib ging met 't school in onze stad. Om de drie weken gingen wij, maar mijn boeken waren altijd veel sneller uit en ik was zowat de enige in de klas die dat uitje altijd veel te kort vond. Heerlijk vond ik dat: vijf boeken mogen kiezen uit die vele rekken met boeken. Ik las de hele (kinder)bib uit. Vroeger was het nog met zo kaartjes waar alles op genoteerd werd. O. Die tijd kan ik me nog zo voor de geest halen. Later ging ik alleen naar de bib en ik heb honderden boeken gelezen. Het mooiste boek dat ik als tiener las was Hasse Simonsdochter van Thea Beckman. Later zou ik mijn dochter naar Hasse vernoemen droomde ik, maar helaas waren de papa's niet akkoord met deze naam hoewel mijn oudste dochters die naam wel erg mooi vinden. Vijf dochters, maar geen enkele Hasse. Dat was jammer.  De dochters willen die naam nu zelf geven dus ik hoop ooit op ee...

Dezer dagen maak ik redelijk veel foto's met mijn gsm. Ojee. Een nieuwe verslaving. Manlief plaagt mij dezer dagen dan ook wanneer ik met mijn telefoon bezig ben. 'Leuk ding hé?' zegt ie dan of 'De jeugd op hun gsm zie!' Want ik geef toe. Ik bekijk er ook dingen op Pinterest op of snuister eens rond in een webshop :-(. Zo een foto met mijn telefoon is snel gemaakt. 's Morgens wanneer ik Vicje uit bed MOET nemen omdat hij mee moet naar school en de dekens jammer genoeg van hem gedaan heb. En zich even later wakker gaapt (wel niet goed gelukt!). Zo aandoenlijk dat ik het wil en nu meteen kan vastleggen.  Of een lieve foto van onze kleine duimelot Fee op zondag wanneer ze even in de zetel gaat 'rusten'. Of Vicje op schoot bij papa of in zijn bedje kijkend naar zijn mobiel boven zijn bedje. Ja. Ik maak een overdosis foto's :-). En ik showde dit weekend mijn ouders ook al mijn nieuwste foto's van de kroost. Dat doe ik anders bijna nooit. Ik tro...

Vic kijkend naar zijn zussen en broer Nele, Lies en Niels. Allen hopend op een lachje van hem. Het gaat verschrikkelijk snel. Hij is al zo alert en wijs. Zeven weken is ons manneke ondertussen. Gisteren hadden de kinderen een schoolvrije dag en besloot ik om nog eens gebruik te maken van ons abonnement en reden dus richting Planckendael in Mechelen. We mochten zoals steeds vroeger in het park en gingen eerst ontbijten. Nadien gingen we naar de kamelen, olifanten, giraffen (De kleintjes zijn zo schattig. Er werden twee 'kleintjes' geboren in januari 2017.), zebra's, leeuwen (ook daar zijn de welpjes al flink gegroeid), .... Wat ons kinders ook heel leuk vinden altijd zijn 'het schooltje' en de speeltuin :-). Er was amper volk in het park en zo kon ik toch de kinderen in 't oog houden want ik was alleen al kwam ik er nog een andere schoolmoeder tegen. Af en toe regende het, maar we waren er op voorzien. Er is geen slecht weer. Alleen slechte kledij ...

 Op school hadden ze een ballon aan haar boekentas gehangen en was er voor haar gezongen. Dat vond ze eigenlijk KEI gênant (maar waarschijnlijk stiekem toch ook leuk). Zelf bracht ze lekkers mee dat ze zelf mocht kiezen (deze vijftienjarige koos lolly's en marsreepjes). Thuis waren er nog cadeautjes en taart. Een gewone taart van bij de bakker. Aardbeientaart wou ze en wat gebakjes. En zo geschiede want op je verjaardag mag je dat kiezen.  Vijftien jaar geleden werd ik dus zelf voor de vierde keer mama van een derde dochter. Ze had lang pikzwart haar. 't Was een mooi kindje die geboren werd na een heel snelle bevalling om half 1 's nachts. Ze woog 3,965 kg. Zelf viert ze deze week haar verjaardag nog wat verder met enkele uitjes. Een verjaardag zo midden in de week is ook wat chaotisch want het was gewoon school en hobby's en eten koken dus we aten laat taart (eigenlijk al bedtijd voor de kleintjes)omdat Tim er bij wou zijn. Hierna hebben we nog één verjaard...

 Mats is jarig vandaag. Hij is vier jaar geworden. Vier jaar geleden werd dit knappe jongetje geboren. De dokter had hem de dag ervoor nog gedraaid want hij lag dwars en 's nachts kwamen de weeën. Rond een uur of half zeven is hij dan geboren. 4,5 kilo en 53 cm. Wat was hij mooi. Ik was het bijna al vergeten... Ondertussen is hij dus een ferme kleuter en een grote klimmer. Maar ook een grote deugniet (eigenlijk zoals al zijn broers). Ik ben fier op mijn jongetje. Gisteren vierden wij hem al. Vandaag is er enkel nog een extra cadeautje en trakteren op school (mini cakejes).  Deze ochtend bracht ik oudste naar Sint-Niklaas dan weer toen ik opgebeld werd door de opvang waar ons Feetje was. Ze was tegen een hoek van een muur gelopen en had een diepe snee. Men bracht haar naar het ziekenhuis. Toen snelde ik me naar het AZ. Overmand door emoties was de man daar al met ons kleintje. Het was een serieuze snee. En ze is gelukkig genaaid door een plastisch chirurg. Ze gaf gee...

 Zwitserland is een prachtig land. Mooi, mooi, mooi. Goede lucht, eindeloos veel wandelplezier, kinderclubs, lekker eten, sneeuw en zon, mooie uitzichten, animatie 's avonds, vele meren waar je ook kon in zwemmen of BBQ doen (alles lag klaar!), ... Ik kreeg er geen genoeg van. Elke dag gingen wij wandelen met een gids. Soms was het een beetje vlakker, maar meestal op en af. Heerlijk vond ik dat! Ik wou niet terug naar huis, maar eeuwig in Zwitserland blijven. We verbleven in St. Moritz.  Aan het hotel was ook een heerlijke grote veilige speeltuin dat volledig afgesloten was.  Zwemmen deed ik niet elke dag, maar drie keer. En dan meteen goed voor een half uur lekker zwemmen. In mijn nieuwe badpak :-). 's Avonds zaten we samen voor een buffet dat meer leek op één grote feestmaaltijd.  Meestal was het mooi weer en soms was het wat minder, maar dat deerde ons totaal niet. Ook in de regen gingen wij wandelen. Voor de kindjes was er elke dag kinderc...