GEKWEK

 Op school hadden ze een ballon aan haar boekentas gehangen en was er voor haar gezongen. Dat vond ze eigenlijk KEI gênant (maar waarschijnlijk stiekem toch ook leuk). Zelf bracht ze lekkers mee dat ze zelf mocht kiezen (deze vijftienjarige koos lolly's en marsreepjes). Thuis waren er nog cadeautjes en taart. Een gewone taart van bij de bakker. Aardbeientaart wou ze en wat gebakjes. En zo geschiede want op je verjaardag mag je dat kiezen.  Vijftien jaar geleden werd ik dus zelf voor de vierde keer mama van een derde dochter. Ze had lang pikzwart haar. 't Was een mooi kindje die geboren werd na een heel snelle bevalling om half 1 's nachts. Ze woog 3,965 kg. Zelf viert ze deze week haar verjaardag nog wat verder met enkele uitjes. Een verjaardag zo midden in de week is ook wat chaotisch want het was gewoon school en hobby's en eten koken dus we aten laat taart (eigenlijk al bedtijd voor de kleintjes)omdat Tim er bij wou zijn. Hierna hebben we nog één verjaard...

 Wat een heerlijk herfstweer is het toch. Zalig gewoon. En ook volgende week gaat dat gewoon doorgaan zo en dat is alleen maar Top want volgende week breng ik met de kinderen door in de Limburgse bossen (de man blijft gewoon doorwerken en de oudste dochter ook). Afgelopen week is er al veel gegriezeld op een kindvriendelijke manier. Op school was het echt een TOP week (kijk hier maar eens naar De heksendans door de juffen van De Appelboom , maar ze werkten ook rond de herfst en deden verschillende wandelingen. Dat vind ik zo fijn aan deze school. Hoewel het een katholieke dorpsschool is lijkt ze heel erg op een Freinetschool met projecten, oog voor de natuur en heel veel thema's. En het kind is ontzettend belangrijk. Een superschooltje. De Appelboom. De herfst vind ik dan weer een supermooi seizoen. Alleen het korten van de dagen vind ik maar niks. Het is niet de bedoeling dat onze kinderen in deze periode niet meer kunnen slapen, maar zelf hou ik van een portie...

Een koningswens is het. Vijf zonen en vijf dochters. Toen ik na mijn tweede kind een zoon kreeg  zegden vele (oudere) mensen mij: 'Nu kan je stoppen. Een koningswens.' Ik kreeg echt de kriebels van die uitspraak. Al begrijp ik wel dat mensen beide wel zouden wensen. Een prinsesje en een stoer kereltje. Mij heeft het nooit uitgemaakt welk geslacht het kind zou worden. Voor de kinderen zelf dacht ik weleens: 'Nu een meiske. Dat zou fijn zijn voor Liesje.', maar wat hield ik zelf dan ontzettend veel van dat jongske. Verder ging dat niet. En twee keer was ik overtuigd iets 'anders' te krijgen. Zowel bij de derde (een meisje) als de laatste was ik overtuigd dat ik een jongetje zou krijgen. Ga dus niet af op gevoelens. Bij kindje zeven dacht ik : 'Nu volgen er geen meer.' Ik dacht toen dat het bij zeven ging blijven en aan tien kinderen dacht ik niet eens. Het leek mij een onwerkelijk kinderaantal en al zeker voor mezelf. Bij kind negen( en pril zwan...

 Een hart voor Evelien Soens   die deze week overleed aan kanker. En dan vooral voor de mensen die dichtbij haar stonden. Evelien kreeg in oktober te horen dat ze kanker had en overleed deze week: 30 jaar jong. Ik hield er een slapeloze nacht aan over met veel getob want hoe erg ik ook in het NU probeer te leven zo een berichten raken mij. Het kan iedereen overkomen en deze nacht bekroop dat gevoel mij als een nachtmerrie terwijl ik lag te woelen in bed. Fee was weer veel wakker en dan keek ik naar dat lieve kopje en dacht ik: 'Laat ons aub nog lang leven...!' Dus deze ochtend was ik al heel vlug uit de veren. Zelfs nog voor de man wat zelden voorkomt. Ik maakte zoals steeds de koffie, dekte samen met Thijs de tafel en stak maar al een was in. Want de wereld stopt nooit met draaien. Het gaat maar door en door. Ook boodschappen moeten gedaan worden want de kroost moet eten vandaag. Dat voldane gevoel had ik elke avond op vakantie. De buikjes zijn weer vol. Ieder...

 Af en toe gaan wij eens naar de kinderboerderij waar we dan ook meestal blijven eten. Dat is daar voor onze bende nog betaalbaar: ongeveer 50 Euro tegenwoordig. De kinderen kijken beestjes, spelen wat buiten, maken zich heel vuil en nadien eten we lekkere boerenkost.  Fee kreeg een nieuwe knuffel. Van haar andere heel verantwoorde knuffel moest ze na negen maanden nog steeds niet weten. Nochtans een hele schone, maar Fee keek er niet naar om. Tientallen keren op een dag liet ik de knuffel bij haar in bed achter, maar haar interesse kreeg de knuffel nooit. Dus ging ik voor een in mijn ogen veel lelijkere, drie keer zo grote knuffelbeer/doekje van Winnie. Vanaf de eerste dag lachte ze naar de Winnie en zo kwam het dat ik dit weekend alvast een tweede exemplaar in huis haalde. In mijn ogen een misbaksel, maar Fee haar slaap (en de mijne) was mij uiteindelijk meer waard dan een verantwoorde muis in haar bed waar ze niet van moest weten. Wat mij toch ook verbaasd. Net als je...

 Fee is ondertussen acht maanden en hoewel het een wat wazige foto is vind ik hem te leuk om niet te delen want met die bal kan ze uren spelen. Haar onderste tandjes staan er nu goed door. Ze eet goed groenten en fruit, maar andere melk dan de mama melk wil ze nog steeds niet dus ze krijgt nog steeds borstvoeding en toch nog een keer of zes op een dag/nacht. Met zitten heeft ze geen problemen meer en ze probeert nu al naar kruipen toe te gaan. Mijn baby is aan 't groeien. Lies en Nele zijn zusjes : dat zie je zo toen ze op een dag hetzelfde aan hadden zonder het te weten van elkaar. Beiden een uiltje die dag. Ons Liesje is trouwens heel hard in haar prinsessenperiode. Ik word er soms horendol van.  Met Fee in het shoppingcenter op een doordeweekse dag en dan is er dus bijna geen volk. Ik gebruik nog steeds de platte koets en wanneer ze niet slaapt zet ik haar zo terwijl we rondwandelen. Dan kan ze alles goed zien. Dat vindt ze heel plezant.Maar ze wordt nu toch echt te ...

 Vandaag kwamen we terug uit DE Limburg en 't was zeker en vast een geslaagde vakantie in de bossen en we kregen een lading sneeuw op ons dak, maar eerst wil ik nog eventjes wat sfeerfoto's posten van de eerste week van die kerstvakantie. Op de laatste dag van 't school kwamen ook de Kerstknutsels mee naar huis en die moeten dan allemaal een plekje krijgen want daar is heel ijverig aan gewerkt. Mijn kinderen hebben meer talent dan ik. Het moet gezegd worden! Zelf geraakte ik maar moeilijk in de kerstsfeer dit jaar en is het mij ook maar matig gelukt om in the mood te geraken. Ook al deed ik mijn best om met washi tape een kerstboom op de muur te plakken inclusief de gekregen kerstkaarten er tegenaan te zwieren, maar dit jaar hebben wij zo immens veel kerstkaarten gekregen dat die boom al gauw veel te klein was en de andere kaarten op een hoop op de kast geraakten met de bedoeling nog ergens een tweede boom te tapen, maar dat is er helaas niet meer van gekomen dus vo...

 Toch volgens mijn tandarts! Eet jij veel fruit vroeg hij. En ja. Redelijk veel. Een stuk of vier misschien per dag. Altijd blauwe bessen, soms een banaan, peer, appel en momenteel nogal veel manderinnekes. Stop daar maar mee zei hij. Dat had hij mij al eens eerder verteld, maar seg. Geen fruit meer eten. Dat kan toch niet. Volgens mijn tandarts moet je geen fruit eten en zitten er genoeg voedingsstoffen in groenten. Hm. Toch ben ik niet overtuigd. Maar goed. Blauwe bessen en banaan. Dat kon niet echt kwaad zei hij , maar stop met appelsienen en pompelmoezen te eten dan. Dat vreet in je mond ! Nadat ik bijna twee uur op die martelstoel doorbracht bij de tandarts ga ik die raad toch maar opvolgen. Wanneer je geen snoeper bent zoals ik (al kan ik niet van de chocolade afblijven)en toch poetst doet het geen deugd als de tandarts verteld dat je een rotte tand hebt :-( en als het dan ook nog geen makkie is om die tand te 'redden' dacht ik : Fruit is dus NIET goed!! M...

    Mijn stringrekje waar ik zicht op heb vanuit mijn vaste zitplek in de zetel. Elke week herschik ik het met oude en nieuwe dingen. Hoe vaak ik tegen de man zeg: 'Kijk eens! Schoon hé.'   En dan onderaan: bladeren door oude fotoalbums. Foto's van Nele, Thijs en Niels. In 2009. In ons vorige huis en in Zeeland op de camping.    Wachten in de auto aan 't school, aan het zwembad, op een parking van een ziekenhuis, ...en dan ons Fee doen lachen...  Zo zalig. En niet alleen in de auto, maar ook tijdens een wandeling of gewoon thuis is het altijd hartverwarmend. Of ons Lies in haar prinsessenkleed voor ze naar een feestje ging. Zo trots.    En natuurlijk koffie drinken met de krant of een boekske. En dan op het eigengemaakte diploma van Niels stuiten. Wat een zelfzekerheid!!   Er zijn nog veel meer dingen waar ik blij van word. -Een nachtje waar ik maar één keer mijn bed uit moet. -Kindjes die schoon samen spelen -...

Mijn (verjaardags)weekend vierden we in Zutendaal. Vlak naast het Nationaal Park in de Kempen. In één woord: Gelukkig. Ik deed er wat ik graag deed. Wandelen, naar de spelende kinderen kijken (er was een prachtige speeltuin ook)en lezen. De zondag ging de man met de kinderen zwemmen. En iedereen sliep er als een roos. Deze twee nachten is gewoonweg niemand wakker geweest (behalve Fee en ik). Twee dagen was eigenlijk te kort. We willen daar weleens wat langer heen.   Te snel om dus. Het weer was ook al heerlijk. Voorlopig nog geen foto's van daar. Wel nog wat Frankrijkfoto's, foto's van op de boerderij en van Plopsa in de regen. Ooit al een leeg Plopsaland gezien? Ik wel. Een zeer leuke dag was dat. Nergens aanschuiven, alles gewoon open en nat waren we, maar we gingen drogen in Mayaland dat ook al leeg was. Plopsaland in de regen is een aanrader. Niet twijfelen. Doen!, maar je er wel op kleden natuurlijk. De afgelopen twee dagen waren dan weer veel te vol me...