GEKWEK

Gisteren vond ik mijn gsm best een bron van ergernis, maar het is natuurlijk gewoon mijn eigen probleem. Af en toe heb ik het gehad met dat 'ding'. Jammer voor mij is het GEEN overbodig ding meer. Ik heb hem nodig ! De scholen van de kinderen bellen MIJ wanneer er iets is en ook de tuinman, de loodgieter, de dakwerker bellen MIJ. Vriendinnen sturen een sms om iets af te spreken en zelfs de boekenwinkel en de brillenwinkel verwittigen via mijn gsm. Ik kan niet meer zonder mijn gsm want wij hebben geen vaste lijn. Vriendjes zullen we nooit worden, maar ik moet leren leven met mijn gsm :-). 17 overbodige 'dingen' vinden was een hele klus en vandaag zijn dat er zelfs 10. Tot hiertoe vond ik er nog maar vier. Het is best een goed teken dat ik ondertussen echt wel op zoek moet gaan naar overbodige dingen. Dat betekent dat veel dingen in huis toch zijn nut hebben. Maar ik ga het toch proberen vol te houden deze maand. In de kelder bijvoorbeeld ga ik zeker nog veel spulle...

De vierde vandaag en dus zocht ik vier dingen bij elkaar die ik niet meer hoef. Dat werden 1)Een volle zak kinderkledij 2)een geel zo goed als nieuw speelgoedje van Fee waar ze nooit naar omgekeken heeft 3)een boek en 4)nog een boek. En ik bracht alles naar de kringloopwinkel. Het was zeer lang geleden. Misschien zelfs meer dan een jaar , maar ik stapte nog eens een kringloopwinkel effectief binnen. De laatste tijd doe ik dat niet meer omdat ik wil minimaliseren, maar ik ben al even op zoek naar autostoelen. Zowel twee lage zitjes voor Niels en Thijs (1 van onze zitjes is spoorloos verdwenen: dat gebeurd hier wel vaker)en een andere stoel voor Fee (de hare is ook door en door versleten). En ja : ik vond een laag blauw autozitje voor 3 euro. Missie geslaagd. Ook kocht ik nog zo een bananenschooldoos voor 0,75 cent. Die komen ook zowat elke schooldag van pas. En ik kocht ook nog een kleine houten auto voor 0,50 cent voor Mats zijn verjaardag. Bij Dille&Kamille vond ik vorige ...

Fee(tje) is nu vijftien maanden en stapt nog steeds niet. De meeste van onze kinderen waren laat met stappen dus dat is niet erg, maar omdat ze aan het handje stapt nu vond ik het wel tijd voor schoentjes. Haar eerste schoentjes dus. Deze ochtend gingen we die kopen. Het was een volle ochtend met gemengde gevoelens. Soms word ik ook boos van de gelatenheid van mensen wanneer ze zeggen: 'Ga jij de wereld verbeteren??' Nee, maar wel mijn eigen kleine wereld hoop ik. Toch zijn er ook vele warme reacties van vrouwen die hetzelfde voelen als ik en zo graag willen helpen en iets doen, maar HOE dan? Gisterenavond laat ben ik een paar keer op de kamer van de kleintjes geweest om mezelf te troosten. Dat je kind veilig is in een warme omgeving is voor een ouder zo belangrijk. Dat het naar school kan gaan, goed voedsel krijgt en veel kusjes op zijn bol. Ik leef mee met al die ouders die hun kinderen dat niet meer kunnen geven en hoe wanhopig die mensen zich moeten voelen. D...

De ochtend verliep ietwat anders dan verwacht. Onze voorpret om met de fietsen naar school te fietsen werd noodgedwongen alweer een rit met de auto. Een ketting eraf, een platte band en een sleuteltje waar even naar gezocht moest worden. Dat was nog op 't laatste nippertje te verhelpen, maar WAAR was de stang van de fietskar? Nog in Zeeland zo bleek :-(. Vergeten de zondag ! Naast mijn geliefde fototoestel dat ik vergat en waardoor schoon foto's trekken niet lukt momenteel zal er de komende veertien dagen niet kunnen gefietst worden. Of toch niet met de twee jongsten erbij. Balen ! En stil vloeken. Maar de kinderen zijn allen op school geraakt. Twee kleuters in de eerste en derde kleuterklas, twee in de lagere school in het tweede en derde leerjaar, vier in het middelbaar (1ste, 3de,  2 in het 4de). Fee naar de opvang en Iris (de oudste)mag nog even thuis blijven want zij begint aan de hogere studies binnen drie weken. Mijn eerste papieren zijn ingevuld, infoavonden ...

Toen ik vandaag alweer spullen ging gaan afgeven (net als gisteren en de week ervoor)in de kringloopwinkel vroeg de meneer of ik niet beter een 'dienst' van hen zou reserveren om alles op te halen, maar dat wil ik zeker niet voor de kleine spullen. Ik zoek die stuk per stuk uit en zo kom ik telkens beetje bij beetje aan gerief dat weg mag/moet en ik dan ook mondjesmaat weg breng zodat het uit mijn zicht is. Mijn rieten mandjes wilden ze helaas niet aannemen dus die moeten naar het containerpark. Voor onze buffetkast zal ik het misschien overwegen of misschien probeer ik ze toch nog te verkopen. Er zit alleszins amper nog iets in. Wat posters en een bestekkist en een paar puzzels, maar die kan ik ook makkelijk kwijt in de inbouwkast of de lage witte kast. Plaats over !! Vandaag zette ik ook meer dan andere weken afval buiten. Het is geen schoon zicht en gelukkig is het zo niet élke week, maar deze week is het door mijn opruimwoede een afvalberg geworden. Normaal gezien...