GEKWEK

O. Het is juni en mijn dagen zijn zo overvol gevuld dat ik amper aan een beetje tijd voor mezelf kom. Ook is op een paar vlakken niet alles even vlekkeloos verlopen de voorbije tijd waardoor ik onze Zwitserland reis heb moeten annuleren. Dat heb ik met tranen in de ogen gedaan, maar het is niet anders :-(. Naar Frankrijk gaan we wel nog of toch een deel van het gezin, maar voorlopig ben ik daar nog niet echt mee bezig. Eerst juni maar voorbij laten gaan denk ik zo. Beter te leven en te doen dag per dag. Met onze kleine Vic gaat het goed. Hij is nu eigenlijk zijn wieg uit gegroeid dus die verkoop ik! Hij slaapt ook minder overdag en grabbelt nu overal naar en maakt heel veel geluidjes. Ik ben ook nog steeds erg bezig met voeding. Voor mezelf en voor de kinderen. Tegenwoordig probeer ik hun lunchboxen (wanneer ze blijven eten) zo te vullen dat het leuk is en ze uitkijken naar de lunch op school :-). Dat lukt goed. Ze zijn nu enthousiaster om eens te blijven eten. Insp...

1,3 kilo erbij. Dat was het resultaat bij de diëtiste. Sinds mijn dagen overvol zijn heb ik ook amper de tijd om mijn voeding wat in de gaten te houden. Ook moet ik opnieuw wat meer gaan bewegen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Er is hier thuis dan ook altijd een hoop te doen. Toch probeer ik het. Om niet te snoepen, veel te drinken en mijn maaltijden gezond te houden. Met wisselend succes. In juni heb ik opnieuw een afspraak. Dan moet alles er weer af zijn. Ik mag niet klagen. Tien keer ging het goed en nu de elfde keer niet. Daarom heb ik ook mijn afspraken nodig. Om opnieuw een goede nieuwe start te maken. Hoewel dat bewegen nog niet goed lukt. Elke dag een half uur vrij maken om te bewegen blijft moeilijk. Ik heb dan ook mijn handen vol met de kindjes. Ook Vic is nu veel meer wakker en wil een beetje bezig gehouden worden :-). Hij groeit als kool. We proberen ook elk weekend naar de camping te gaan voor 1 dag want op zaterdag hebben ons kinderen bijna altijd wat te ...

 Ik las afgelopen weekend met veel interesse het interview met Eline. Eline vond ik jaren geleden al een vlotte wanneer ik haar eens bezig zag, maar verder was ik geen fan. Dat veranderde toen ze met haar brillenlijn kwam. Ik bril sinds ik 12 ben en heb zelfs nooit lenzen overwogen. Al ging ik mijn ogen laten laseren toen ik mijn huidige man leerde kennen. De afspraak voor laseren stond vast toen ik ze annuleerde. Sindsdien probeer ik gewoon leuke brillen te kopen met wisselend resultaat. Mijn eerste twee brillen van Eline kocht ik samen omdat ik niet kon kiezen. Hier vind ik mijn goesting wel. Ondertussen heb ik al 3 brillen van Eline die ik afwisselend draag al heeft één absoluut mijn voorkeur. Mijn nieuwste :-). De monturen zijn bovendien nog betaalbaar. Mijn glazen daarentegen kosten veel meer dan het montuur.   Vandaag weer veel te veel van alles. Veel rondgerij. Veel berichtjes en telefoontjes ook. Nog inpakken, nog wassen, ... Naar mijn ouders, naa...

Vandaag is een bijzonder trieste dag. Ik vertel er later iets meer over. Toch ging het leven gewoon door en pakte ik in voor al de kinderen. Enkel nog inpakken voor de man en mij nu. Een kind ging naar een feestje, kinderen gingen naar het speelplein, ik belde met mijn mama, de man en mijn oudste, een planning werd gemaakt voor de komende dagen, .... Een dochter zit nog steeds in Spanje. Er werd gekookt, gewassen en naar de winkel gegaan. En ik dacht veel na. Herinneringen.

Het zijn weer overvolle dagen hier met veel afspraken (tandartsen, dokters, school, ...) en de was blijft liggen. Gelukkig heb ik wat hulp in huis want anders zie ik het me niet gedaan krijgen (iedereen klaar voor school, huiswerk, koken, opruim, Vicje eten geven en verzorgen, ...). De man en kinderen hebben dezer dagen geen kousen meer en elke dag is het dus gezoek naar 'ergens' nog een paar of toch maar twee verschillende aantrekken. Deze middag schiet ik dus nogmaals in de was en opruim. Ik heb de laatste dagen ook weer hartkloppingen. Wellicht door de stress want het is nu toch lang geleden want ik wil me dan engageren voor het één of ander en dit weekend doe ik mee met een tweedehandsbeurs en ik heb nog amper wat bijeen gezocht van kledij en spullen. Dat geeft wat onrust precies naast de dagdagelijkse dingen. Vicje kreeg vandaag zijn eerste inentingen en dat maakt mij altijd een beetje triest. Het doet zeer aan mijn moederhart, maar het is om ziektes te voorkomen...

Vicje heeft het nogal moeilijk. Hij weent meer dan al onze andere kinderen deden (zelfs meer dan Niels) en het is een beetje onduidelijk waar het aan ligt. Daarom heb ik nu toch een afspraak gemaakt met een osteopaat. In de maxi cosi slaapt hij meestal als een roosje en terwijl ik de andere kinderen het liefst lekker thuis liet slapen neem ik hem nu speciaal toch mee zodat hij in slaap zou vallen. Gelukkig zijn de nachten WEL goed. In ons bed slaapt ie als een roosje dicht bij mij. Misschien moet ik toch maar weer de draagdoek boven halen (maar ik ben helaas niet zo een draagdoekmama). Het hondenknuffeltje uit de Libelle werd voor hem gehaakt door iemand van onze Letsgroep.     Mijn dagen zijn erg vol. Omdat ik veel met Vicje bezig ben (vooral met troosten), maar zondag namen we toch de tijd om skispullen te gaan inkopen in een winkel waar er nog ferme solden waren. Niet dat ik de rekening vond meevallen ondanks de solden, maar ze zijn nu bijna allemaal k...

Kleine meisjes worden groot, verven dan hun lipjes rood. Trekken mooie kleertjes aan, lopen achter de jongens aan. Zo ongeveer ging een gedichtje dat in een Kerstboek van mij stond toen ik zelf nog klein was. Zo vaak wil ik nu zelf de tijd stil zetten omdat de kinderen zo snel groot worden. Ik klik en klik en klik met mijn fototoestel om dingen vast te houden en achteraf de foto's bekijkend schrik ik nog. De vakantie komt er nu in snel tempo aan. Morgen moet ik nog twee valiezen maken. Ik kijk wel een klein beetje uit naar de vakantie.   Vandaag was een flopdag. Lag het aan het grijze weer dat de mensen mij zo zuur en egoïstisch leken of lag het gewoon aan mijn eigen. Ik weet het niet. Feit is dat het na minstens 20 minuten aanschuiven in een rij in de Ikea aan mij was toen ik plotseling misselijk van de pijn naar buiten moest mijn volle kar (met spullen voor de tienerkamer) achterlatend (en ja: ik was alleen in de Ikea). Niemand had mij al die tijd ...

 Aangezien ik me voorgenomen had om zolang mogelijk te profiteren van mijn babyloze leventje (want zodra de baby er is zou ik mijn uitjes weer moeten inperken)gingen we op zondag naar Technopolis in Mechelen (nadat ik de vorige avond met 'de mama's uit eten was geweest: wel heel plezant!)De kinderen (klein en groot)vonden het geweldig. En dan was het voor mij ook goed, maar wat was ik blij toen ik eindelijk kon gaan zitten. Nadien trokken we nog naar Planckendael net als half België. Wat een mensenmassa. Vreselijk! een verschrikking. We geraakten onze kinderen een paar keer (kort)kwijt. De ouderen, niet de kleintjes, maar toch. Anderhalf uur later stonden we vol stress opnieuw aan onze auto en bleek er ook nog eens iemand tegen onze (nieuwe)wagen gereden te hebben zonder bericht te laten uiteraard. Thuis plofte ik in de zetel....voor eventjes. Maar hier thuis lijken er altijd zoveel dingen die gedaan moeten worden. De lakens op ons bed, nog een was, kousen sortere...

 Op school hadden ze een ballon aan haar boekentas gehangen en was er voor haar gezongen. Dat vond ze eigenlijk KEI gênant (maar waarschijnlijk stiekem toch ook leuk). Zelf bracht ze lekkers mee dat ze zelf mocht kiezen (deze vijftienjarige koos lolly's en marsreepjes). Thuis waren er nog cadeautjes en taart. Een gewone taart van bij de bakker. Aardbeientaart wou ze en wat gebakjes. En zo geschiede want op je verjaardag mag je dat kiezen.  Vijftien jaar geleden werd ik dus zelf voor de vierde keer mama van een derde dochter. Ze had lang pikzwart haar. 't Was een mooi kindje die geboren werd na een heel snelle bevalling om half 1 's nachts. Ze woog 3,965 kg. Zelf viert ze deze week haar verjaardag nog wat verder met enkele uitjes. Een verjaardag zo midden in de week is ook wat chaotisch want het was gewoon school en hobby's en eten koken dus we aten laat taart (eigenlijk al bedtijd voor de kleintjes)omdat Tim er bij wou zijn. Hierna hebben we nog één verjaard...