GEKWEK

 Het begon eigenlijk al zaterdagavond naast ons in de zetel. Ze was aan het blozen, maar ze zei dat haar hoofdje pijn deed. En zondag werd het erger met hoge koorts toen ik thuis kwam van een  brunch in Gent . Terwijl ik met de zieke thuis bleef ging man met een paar kinderen naar de voorstelling van Wouter in Terdilft . Vandaag moest ik met ons Fee op controle bij de dokter-een gewone controle en zij onderzocht haar dan. Bronchitis dus ! Ik heb vandaag nog veel gedacht aan de bloggersmeeting in Gent georganiseerd door Danone. Hoe ik mij soms toch nog eigenlijk een zestienjarige voel :-). Af en toe hervalt een mens in zijn 'oude' gewoontes zoals (bijna)niet ergens durven binnen gaan en je verstand op nul moeten zetten en als je daar staat voel je je aangestaard door tientallen ogen en probeer je dat te negeren, ... Ondertussen ben ik een volwassen vrouw , maar af en toe kan je daar dus toch nog opnieuw last van hebben. Voor mij was dit weer een goede stap op weg n...

  Ik heb in het verleden al vaker bloggers of lezers van mijn blog ontmoet en dat was altijd aangenaam. Maar dat was altijd maar één persoon. Zo een heuse meeting (een brunch!) met zeer veel bloggers (een zestigtal schat ik). Dat was nieuw voor mij. Bovendien kende ik niemand. Een paar blogs volgde ik wel en ik liet weleens een reactie na, maar verder dan al eens een mail was dat nooit gegaan. Ik twijfelde erg of ik wel zou gaan... want misschien verwachten jullie het niet van mij, maar een sociaal iemand ben ik niet. Ik ga grote groepen uit de weg. Geef mij geen massa want ik word zot. Ik hou niet van veel mensen op één plaats. Maar Danone organiseerde een 'Boostyourpositivity' en ik had daar zin in en ik heb dat met veel plezier en enthousiasme gedaan op deze blog.   Ik kwam laat toe op de brunch. De laatste denk ik zelfs :-(. Dat viel tegen want ik stond daar recht en iedereen zat al neer te babbelen en te eten en niemand, echt niemand kwam n...

Laten we zeggen dat het vandaag de eerste lentedag was (min of meer). -Na een vermoeide nacht werd ik vermoeid wakker en kreeg ik toch zes kinderen klaar voor de zwemlessen van drie van hen (vertrek om 9.10 uur stipt elke zaterdag!). Gelukt ! -De man vond tijd om tijdens één der lessen een koffie te komen mee drinken in de cafetaria. Tijd tesamen: ongeveer één kwartier, maar alles is goed :-) wanneer je elkaar zo weinig ziet. -De kinderen speelden de hele middag en deel van de avond buiten samen met zowat tien andere buurtkinderen. Leve deze buurt waar kinderen nog op straat kunnen spelen en dat ook echt doen. Van die verhuis zal ik nooit spijt krijgen als ik dit mag zien en mee maken. Het was zo een goede keuze volledig gemaakt vanuit het hart. -Een lieve koerier (altijd dezelfde man van TNT)leverde mijn keukenverlichting en een extra eetkamerstoel. Hij spreekt me aan bij mijn naam, vraagt met een grote glimlach hoe het mij gaat en hoe het ondertussen met mijn baby is...

 Een boek ingezogen worden? Dat overkwam mij gisteren nog eens toen ik in het vierde boek van Karl Ove Knausgard begon te lezen. Ik kon niet meer stoppen met lezen en kreeg tijdens het lezen plots zin in een boterham met kaas en mosterd. Wat een boek al niet doen kan.Zo een krachtvoer kan ik  gebruiken na mijn slapeloze nachten. De voorbije twee dagen sliep Fee iets beter, maar het kan gerust nog stukken beter. Overdag voel ik mij warm en koud worden van vermoeidheid. Ik probeer nu de borstvoeding af te bouwen, maar een flesje wil ze niet dus ik geef papjes met een lepel en 's nachts krijgt ze nog wel de borst. Ik kocht ook nog wat ander leesvoer. Zot van magazines over wonen en feel good boekskes. Zalig.  Of gewoon naar de kast kijken. Dan krijg ik ook ongelooflijk veel goesting in vanalles. Niet alleen in lezen, maar ook in koken of decoreren.  Ons jongens hadden gisteren een ridderfeest op school. Ook al slaapt ze 's nachts niet goed. Feetje...

Of ik het wel zeker weet dat ik zondag ga brunchen? Want het gaat wel 18 (!) graden worden hé. Of ik echt BINNEN ga zitten dan? (Ik heb daar al weken naar uit gekeken. Ik ga dat door de zon nu wel niet laten verbrotten hé!) Iemand anders vroeg me of het echt wel oké was dat ze ZONdag de luchters kwam ophalen want misschien wil je liever in je tuin zitten?? (Ik heb nu niet de indruk dat ik die luchters ophalen uren gaat duren , maar soit :-)) Overal hoor ik kirrende geluidjes. Eindelijk gaan we nog eens zonder sjaal en jas kunnen rondlopen en we kunnen onze zomerschoenen als een aan. (volgens mij geven ze 'maar' 14 graden-in de zomer wordt dit 'koud' genoemd) Man belt me met overduidelijke lentekriebels en veel plannen. (Hm. Ook al gebeten?) Wie weet kunnen we naar het strand gaan zonnebaden of zou dat toch net iets te vroeg zijn. Eén der zonen heeft minder geluk en wil een voorstelling opblazen voor het mooie weer. Uren binnen zitten mama? Het zijn dan ...

Het is mijn tweede week dat ik de Quick&Easy van  Smartmat combineer met het vijfdagen menu van Hello Fresh en er zijn natuurlijk wel degelijk verschillen. De service is hetzelfde. Smartmat levert hier een zak op maandag en Hello Fresh op dinsdag. De levering gebeurt precies op de dag en het uur zoals afgesproken al zijn ze bij Hello Fresh meestal net iets meer op tijd (toch de twee keren dat ze hier kwamen), maar voor mij maakt dat weinig verschil want ik ben altijd thuis. Het soort van recepten is zeker anders. De recepten van Hello Fresh zijn net iets vreemder (zoute pinda's in een gerecht? En van Orzo had ik nog nooit van gehoord en ook nog nooit gegeten, maar was wel zeer lekker). De bereiding en de te volgen stappen vind ik dan weer bij Smartmat net iets eenvoudiger. Een beetje maar, maar ik heb de indruk dat het bij Smartmat net iets meer nog Stap per stap is :-).  Ook zijn de Smartmat gerechten net iets sneller klaar dan de Hello Fresh ones. M...

 Achttien jaar geleden werd ik voor de eerste keer mama en nu heb ik dus ook een volwassen kind. Aan dat idee moet ik nog even wennen. Ik herinner mij nog alles. Haar geboorte, het vele bezoek in het ziekenhuis (nooit is het meer geworden dan toen!) en hoe ze als baby en later nog als peuter en kleuter héél veel sliep. Van alle kinderen was zij de grootste en beste slaper :-). Ondertussen is ze 182 cm geloof ik. Hoe ze altijd een haantje te voorste was. Haar puberteit is gepasseerd (en daar ben ik blij om want die kon heftig zijn). Ze doet haar laatste jaar middelbaar en gaat volgend jaar netjes naar de Hoge school. Ze weet heel goed wat ze wil en ze is koppig. Ze heeft veel empathie en ze is een sterk meisje. Ja. Ik ben fier op haar. Nu is ze vooral bezig met haar rijbewijs. Daar oefent ze net zo ijverig voor als voor al de rest. Ik ben blij dat Iris mijn eerste kind is/was. Dat zeg ik weleens en zij ook.  De taart kwam weer van bij de bakker.  Voor de ba...