GEKWEK

Ons Feetje gaat heel graag naar school en dat had ik nu ook niet echt verwacht. De laatste tijd sta ik nogal versteld van sommige zaken :-). En zelfs al moeder van heel veel kinderen leer ik nog altijd bij en kom ik toch telkens weer nieuwe dingen tegen en maak weer andere ervaringen mee (even terloops geschreven). Hoewel ons Fee nog maar drie halve dagen per week gaat is ze nog geen enkele keer zonder tranen gegaan. Elke keer staat ze te popelen om te gaan.  Ons meisje is zelfs heel boos wanneer ze eens niet hoeft te gaan. Geweldig dus en liever zo dan elke dag tranen. Vandaag kwamen ook de eerste knutselwerkjes naar huis. Trots dat ze was. Alsof ze met cadeautjes naar huis kwam.  En dan nog wel met foto erop. Het ene mocht op de frigo. Het andere werd omhoog gehangen. Vandaag ging ik dan met Vicje eens bij de huisdokter langs. Sinds zijn geboorte heeft hij nog geen controle gehad dus ik dacht dat het geen kwaad kon om haar ...

Vicje heeft het nogal moeilijk. Hij weent meer dan al onze andere kinderen deden (zelfs meer dan Niels) en het is een beetje onduidelijk waar het aan ligt. Daarom heb ik nu toch een afspraak gemaakt met een osteopaat. In de maxi cosi slaapt hij meestal als een roosje en terwijl ik de andere kinderen het liefst lekker thuis liet slapen neem ik hem nu speciaal toch mee zodat hij in slaap zou vallen. Gelukkig zijn de nachten WEL goed. In ons bed slaapt ie als een roosje dicht bij mij. Misschien moet ik toch maar weer de draagdoek boven halen (maar ik ben helaas niet zo een draagdoekmama). Het hondenknuffeltje uit de Libelle werd voor hem gehaakt door iemand van onze Letsgroep.     Mijn dagen zijn erg vol. Omdat ik veel met Vicje bezig ben (vooral met troosten), maar zondag namen we toch de tijd om skispullen te gaan inkopen in een winkel waar er nog ferme solden waren. Niet dat ik de rekening vond meevallen ondanks de solden, maar ze zijn nu bijna allemaal k...

Wanneer ons manneke wakker is en niet weent is hij mooi en schattig en kijkt hij nieuwsgierig de wereld in. Dan kan ik verliefd liggen staren (nog steeds). Slapen doet hij het liefste in ons bed en in de maxi cosi in de auto (welk kind niet?). Af en toe krijg ik lachje, maar evenzeer zijn er iets minder leuke dagen met veel wenen door de reflux en krampen. Elke dag ruiken we naar zure melk :-). Hij en ik. Soms ben ik dan plots erg moe van al dat gehuil, maar er zijn hier gelukkig veel handen die eens overnemen om te troosten en te wiegen.   En soms doe ik een hele dag niets behalve hem proberen troosten. Naar de manicure kon ik gisteren alleen omdat er iemand mee ging en toen weende hij ook. Maar ik had een trooster mee. Het zal weleens wat beter gaan. Eruit groeien zeggen we hier. Groeien doet hij wel. Elke dag een beetje meer.   Mijn dagen zijn goed gevuld. Meer dan ik zou willen. Toch heb ik ook nog wat kunnen opruimen....

Als ik de kriebels krijg dan krijg ik ze ook meestal goed. En ook al is het nog lang geen lente toch voel ik een enorme drang naar opruimen en opnieuw minimaliseren. De woonkamer heb ik al grondig aangepakt. Er is weer een krat die klaarstaat voor de kringloop en het containerpark. Spullen liggen klaar om te proberen letsen of verkopen op kapaza. En zie. Mijn kast is eigenlijk leeg. In de zak zit nog overgebleven Kerstgerief. De rollen zijn om te verkopen. Daar zit behangpapier en posters in. O. Wat doet dit weer deugd. Ook de andere kant van de woonkamer waar mijn grote boekenkast is heb ik weer opgekuist. Elke dag doe ik nu mijn rondje zodat het ook opgeruimd is want zoals je merkt op foto 1 geraakt er toch weer een varkentje kwijt. Ik ruim  nog steeds op à la Marie Kondo.   En nu ze hier weer een takenlijst hebben die goed gevolgd wordt eigenlijk weliswaar soms wat met discussie want twee dagen na elkaar een zelfde taak moeten doen vinden ze noo...

 Een beetje moederen en gek doen. En toevallig 'de kodak' binnen bereik leverde wat beeldjes op. Let maar niet op mijn haar. Ik moet dringend naar de kapper! Vicje is vandaag precies één maand. Hij heeft nu al veel aandacht voor zijn omgeving en hoort heel goed ;-). Van zijn muziekje wordt hij rustig.  Ongelooflijk hoe snel dat gaat terwijl ik zelf zo traag mogelijk probeer te leven. Fee was vrijdag thuis wegens een beetje ziekjes wat mij een slapeloze nacht bezorgde en men oog is wat ontstoken en ik ben er wat moe van, maar daarom doen we het zo kalm als mogelijk aan. Wat soms tegenvalt want er is altijd een hoop te doen natuurlijk. Vrijdag hadden ook de oudere kinderen een vrije dag dus er is amper een momentje voor mezelf. Ik profiteer van 'momentjes'. Zo lees ik wanneer Vic na een voeding in slaap valt en gisteren keek ik nog een aflevering van een TV reeks in bed (niet van mijn gewoonte)tijdens de laatste voeding. Wel enkel wanneer hij slaapt en met h...

 Toen onze Vic veel weende hebben we eens de fopspeen uit de Roze doos genomen (een doos die je gratis krijgt in het moederhuis nadat je bevallen bent). Misschien hielp het en dat deed het. Gelukkig is de tut ondertussen geen constante geworden. De afgelopen dagen deed ie het gewoon weer zonder die tut. Het was wel een gek zicht. Een fopspeen vind ik een lelijk iets, maar ongeveer de helft van ons kinderen hadden er één. De rest duimde. Het vervelende aan tutten is ook dat ze vaak zoek raken en dat ze duur zijn. Ook moet het hygiënisch blijven... Ik geef dus de voorkeur aan de duimers al doen die het altijd wel langer en is het eveneens niet zo goed. Natuurlijk maak ik geen foto's wanneer het manneke weent want leuk en schoon is dat niet :-) dus zoveel meer foto's wanneer hij slaapt. Met of zonder 'botjes'.  Tutten vind ik niet fijn en tattoo's ook niet. Vaak vind ik een tattoo zo verschrikkelijk lelijk, maar kinderen zijn er zot van. Al vond ik de ondersta...

Kleine Vic had een paar moeilijke dagen en zo had ik mijn handen vol en draaide het huishouden bij momenten behoorlijk vierkant. Gelukkig is er nog hulp in huis. Zo geraken de kleerkasten toch niet leeg en de vuile was toch gewassen en het huis opgeruimd en gekuist. Vic trekt toch meer op zijn oudere broer Niels dan verwacht. Zo heeft hij ook wat last van reflux (enkel Niels en nu Vic hadden dit)en ook raakt hij snel overprikkeld (net als Niels), maar ik wil nu ook niet teveel gaan vergelijken want ons kleintje is nog geen vier weken oud en ik heb zelf een hekel aan vergelijkingen. Ieder kind is uniek natuurlijk en vandaag slaapt ons kleintje weer gewoon de hele nacht en dag... Hij is een groot dromer.  En wat nu ook heel fijn is dat er grote zussen zijn om hem eens over te nemen voor troostmomenten (want anders geraakte ik zelfs niet tot op de WC ;-)). Tijdens het weekend liet ik Vic enkele korte ogenblikken bij de zussen en kon zo even wat blijven 'hangen' op een feest...