GEKWEK

 Mats is jarig vandaag. Hij is vier jaar geworden. Vier jaar geleden werd dit knappe jongetje geboren. De dokter had hem de dag ervoor nog gedraaid want hij lag dwars en 's nachts kwamen de weeën. Rond een uur of half zeven is hij dan geboren. 4,5 kilo en 53 cm. Wat was hij mooi. Ik was het bijna al vergeten... Ondertussen is hij dus een ferme kleuter en een grote klimmer. Maar ook een grote deugniet (eigenlijk zoals al zijn broers). Ik ben fier op mijn jongetje. Gisteren vierden wij hem al. Vandaag is er enkel nog een extra cadeautje en trakteren op school (mini cakejes).  Deze ochtend bracht ik oudste naar Sint-Niklaas dan weer toen ik opgebeld werd door de opvang waar ons Feetje was. Ze was tegen een hoek van een muur gelopen en had een diepe snee. Men bracht haar naar het ziekenhuis. Toen snelde ik me naar het AZ. Overmand door emoties was de man daar al met ons kleintje. Het was een serieuze snee. En ze is gelukkig genaaid door een plastisch chirurg. Ze gaf gee...

 Gisteren was het weer straatfeest. Dit keer mocht het lekker fout zijn. In het verleden heb ik écht foute buren gehad. Dat is gelukkig niet meer zo. We wonen in een toffe straat die dan maar zelf fout gaat doen. Ik was in echt foute kleren en Lies was in K3. Echt fout dus. Er waren ook grote K3's, vikings, een Heidi, glitterpakken, een flamingo, tirolermeisjes, enzovoorts. Eerst aperitieven, dan frieten (ai ai alweer)en nadien dessert. Samen met heerlijk foute muziek en veel lichtjes. Voor de vele kinderen in de straat was er een springkasteel.  's Middags was ik nog even met de kinders tot in Zeeland gereden om er al wat spullen te gaan ophalen. Het was schitterend weer. Na de zomer begint zo stilaan de opkuis. Vandaag gingen er vier kinderen normaal gezien op uitstap met de Chiro, maar door het buurtfeest valt dat in het water. Te lang blijven hangen! Er zal vandaag dus wat meer ambiance in huis zijn dan verwacht. Om 6 uur was ik trouwens al wakker en stonden...

Wat was alweer belangrijk? Rust , reinheid en regelmaat. Ik moet er altijd om glimlachen en natuurlijk is er hier wel altijd één van die drie die ontbreekt. Maar de afgelopen twee dagen mocht ik weer het geluk voelen van het gewone dagelijkse ritme. En U kunt zich misschien wel voorstellen hoe opgelucht ik daarvoor ben. Bijna allemaal samen aan het ontbijt en niet wanneer ze uit bed komen op tien verschillende momenten en dus altijd een rommelige tafel. Allemaal bijna tegelijk vertrekken naar school en ik naar de winkel en niet de ene om dat uur naar daar en om dat uur naar daar en misschien nog eens gaan spelen hier of daar. Ik word van dat laatste soms 'lastig' en heb dan het gevoel geen overzicht meer te hebben. Op schooldagen is het zo simpel. Ze zijn daar van 8.40 uur tot 15.40 uur en nergens anders. Na school gewoon het vieruurtje samen (en na het uitladen van de boekentassen) en geen hongertjes meer op andere tijdstippen en stiekem plunderen van de koekenkast o...

Wat was ik al vroeg uit de veren deze ochtend. Om 4.15 uur lag ik al te woelen en om half zes sprong ik het bed uit. Kon ik nog even genieten van de gedekte tafel voor de bende de slaap uit hun ogen wreef en rustig mijn koffie drinken en boke eten. Ik eet trouwens 's morgens altijd gewoon 2 sneetjes brood met confituur. Cornflakes eet ik nooit !   Er was geen ochtendstress. Alles ging op het gemakske. De boekentassen had ik al anderhalf uur klaar voor we moesten vertrekken. Om 8.15 vertrokken we en maakten we nog de klassieke back to school foto's. Er zat geen enkele mooi gelukte tussen en zelfs ik sta op de foto, maar de foto's zijn er. Iedereen ging goedlachs naar school. Thuis blijven hadden ze allen nog veel liever gedaan, maar het was ook niet met tegenzin dat ze vertrokken. Op school kreeg Mats (van bijna 4)het wel moeilijk. Hij bleef rond ons cirkelen en uiteindelijk kwamen er tranen. Groot verdriet ! Zo had ik onze Mats nog niet vaak gezien. Hij v...

Deze allerlaatste dag was best nog een zeer volle dag, maar wat een aangename. Het was weer vroeg deze ochtend, maar op mijn gemak kon ik gewoon even surfen op het net, mijn boek uitlezen (Voor jou van Jojo Moyes), koffie drinken en de krant lezen, de was buiten hangen, douchen,... De man kwam een kind ophalen en ik bracht ons Fee weg naar de opvang. Dan moesten de meiden 'maar' op 2 kindjes letten want ik nam Niels nog mee. Eerst naar de kapper en dan rondstruinen in Sint-Niklaas. Een boek kopen voor Niels (en dat bleek later op de dag perfect), nog een boekentas kopen, een Latte drinken en heel toevallig een oude lieve vriendin tegen het lijf lopen en nog wat kleine boodschappen doen. Dan doorrijden naar Gent voor de tandarts waar we wel meer dan een uur in een volle wachtzaal doorbrachten. Maar Niels en ik lazen heel de tijd. Heerlijk. Tijd om te lezen. Deze keer bleek ook zijn binnenkant perfect in orde. Oef! Dan hop naar huis  waar de man al thuis bleek t...

Het dagelijkse leven is ook heel veel herhaling. Men doet vaak dingen die men al zovele keren eerder gedaan heeft. Het voelt vertrouwd en veilig. Tijdens het koken had ik zo een déja vu gevoel tot ik besefte dat het dat niet echt was want zo een dag als vandaag. Zo zijn er al veel geweest. De man zijn wekker stond om vijf uur deze ochtend en helaas waren meteen ook de twee jongsten wakker. Nog blijven liggen had weinig zin en dus stond ik maar op. En deed de dingen die ik zo vaak doe zoals de was en vouwen en de krant lezen. De was in ons gezin moet echt dagelijks gebeuren wil ik ermee bij blijven. Het heeft me bloed, zweet en tranen gekost om dit gedaan te krijgen. Bij zijn met de was bedoel ik. Het is echt een gevecht geweest tegen de vele was, maar nu gaat het al heel lang goed. Ik laat niets meer liggen, was bijna meteen alles, vouw het ook meteen op en neem altijd een hoop mee naar boven. 's Morgens trok ik met vier kinderen de baan op. Om de dag te breken zo zei ik...

Kappertje spelen is één van de dingen die ze vandaag deden. Maar ook sleurden ze dekens en handdoeken naar buiten, potten, maatbekers, speldjes, haarborstels, fietsen, enzovoorts. Ik werd er gek van want alles moet ook weer naar binnen. In de living maakten ze ook een kamp. Dan komen er dekens en kussens aan te pas. Om dan plots naar elders te verdwijnen. Ze doen veel rollenspelen die af en toe uit de hand lopen. Letterlijk. Nadien gingen ze vooraan spelen en toen ging de poppenkoets buiten en alweer de fietskes. Of ze sprongen op de trampoline en maakte een oorverdovend lawaai tot ik terug gilde dat ze moesten stoppen met gillen! Of het aub een klein beetje kalmer kon. En zeuren deden ze ook. De hele dag door. Mama? Mag ik een koek? Mama? Mag ik een stuk fruit? Mama? Mogen we gaan picknicken? (dat betekent dat ze ook met bekers en drank en eten naar buiten trekken en ik nadien zelfs geen vorken meer vind om te eten).Mama? Mogen we vooraan? Mama? Wat gaan we morgen doen? Mama?...