Just a perfect day

2015 was een mooi jaar.
Alle jaren zouden voor mij zo mogen zijn. Onze geliefden werden gespaard van groot leed al zagen we vaak heel veel andermans leed. Ik herinner me heel veel mooie momenten met mijn kinderen. Thuis en op vakantie. Ik ben dankbaar voor al dat moois en hoop in het nieuwe jaar veel van hetzelfde eigenlijk.

Vandaag is het dan de laatste dag van dit mooie jaar en het is een gewone dag.
De zon schijnt en de kinderen amuseren zich alweer met kleine dingen zoals ze ook al deden de rest van de week. Ik kon al wat in mijn boek lezen en af en toe een kind op schoot nemen om te knuffelen. De boodschappen zijn opgehaald.
Straks een mooie tafel maken en lekker eten maken en lief zijn voor mekaar.

De grootste persoonlijke ergernis van 2015: de smartphones waar ik mee ga moeten leren leven ;-), maar zolang ik ook nog gewoon met mijn dochters kan praten zonder dat die smartphones belangrijker lijken heb ik er vrede mee.
Ik noem ze de smartphonegeneratie trouwens.
Al laat ik ze af en toe wel eens naar een filmpje kijken of een artikel lezen. Zoals bovenstaande. Ik vind dat ze net zoveel missen door op dat schermpje te staren, maar misschien mis ik net zoveel door uren in mijn boeken te lezen :-).

En gelukkig houden de dochters zich ook nog graag bezig met de kleintjes en maken ze dan leuke dingetjes zoals : zelf Japans snoepgoed maken. Meer hierover vind je op de site van Most cutest.
 
2015 was een goed jaar in veel opzichten. Ons oude huis raakte verkocht, de kinderen deden het prima op school, iedereen bleef gezond, niemand ging dood in de familie, ik maakte ons huis nog meer tot een nest, ik las heel veel boeken (rond de 80), we hadden fantastische vakanties, ...
Meer moet dat echt niet zijn.
 
Ik wens jullie allen een evengoed jaar 2016. Bedankt voor jullie berichten, steun, mails, kaartjes, enzovoorts. Ik blog in het nieuwe jaar gewoon maar door denk ik.
Voor mij gaat er zeker niet veel veranderen in 2016 denk ik. Ik stop wel met Spaanse les wegens toch echt niet te combineren met ons gezin (de laatste drie lessen moest ik passen wegens zieke kinders).
Er is geen baby in de maak.
We gaan minder op vakantie gaan (en als we gaan zal het dichtbij huis zijn) en ik wil gewoon rustig verder blijven leven.
Dat is het zowat.
 
En dan mogen we nu wel toepasselijk afsluiten met Leonard Cohen.
 
Tot volgend jaar !

Reacties

  1. jah de smartfone generatie he.....gelukkig kunnen mijn oudsten zich nog gemakkelijk losrukken en is oudste dochter nu al weken zonder smartfone :-)
    Misschien is het ook wel zo dat als ze iets ouder zijn ze zich weer gaan realiseren dat je in de echte wereld leeft :-D
    Er word hier ook flink wat vuurwerk in groepen weggeknald.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tot volgend jaar lieve Sandra!
    Fijn dat je op een goed jaar terug kunt kijken!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Het hoort erbij hé die smartphone. Helaas. Fijn uiteinde en een heel gezond en gelukkig nieuwjaar samen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijne feesdagen en dat van die telefoons klinkt bekend in de oren.gelukkig nieuwjaar.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. ja wij worden er gek van van die smartphone's en het zijn niet alleen kids hoor geloof me bij ons op kerstavond waren we met 15 en er zaten 8 met hun smartphones de slimste mens met elkaar te spelen en wij zaten daar dan als spek en bonen bij maar tja wa kan je er aan doen ze zijn gewoon verslaafd binnenkort komt er in de psychiatrie een afdeling verslaving aan multmedia :-) of overdrijf ik hier nu .
    In ieder geval ik wens jullie voor 2016 het allerbeste een jaar vol goeie gezondheid veel liefde warmte en heel veel blogs :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Gelukkig nieuwjaar voor jullie allemaal! Ik heb zelf geen tijd om te bloggen momenteel, maar die van jouw blijf ik toch met veel plezier lezen en kijk elke keer uit naar je nieuwe post! Grts

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Goed dat je kan terugkijken op een positief jaar. Alle goeds voor 2016!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Opruimeritis in de hoogste graad en Yeah: schoolvakantie.

Campinglife

Zot van oma haar jurken, sneakers en lieverdjes?