De zwangerschap van onze Vic en de bijhorende eerste maanden waarin een huis herschapen wordt in een slagveld (door gebrek aan tijd en goesting)en ondanks de hulptroepen maakte mij steeds meer moedeloos. Op een gegeven dag was ik het kotsbeu. Natuurlijk weet ik wel dat mijn huis nooit opgeruimd en netjes gaat zijn zolang de kinderen hier door het huis fladderen, maar een beetje beterschap was meer dan welkom. Maar het leek maar niet te willen lukken tot ik op Facebook in een opruimgroep belande. Die gaf mij moed en energie om zelfs aan het rottigste werkje te beginnen. Mijn washok zag er na een maand weer normaal uit en ik koos voor andere wasmanden. Trots dat ik ben! Facebook hoeft dus niet negatief te zijn. Het kan ook een zeer positief effect hebben. Ik haalde er enorm veel inspiratie op . Heerlijk! Af en toe kuis ik ook weer een lade uit of een kast. Dat gaat nu iets meer vanzelf. Het einde van de tunnel heb ik nog steeds niet gezien, maar het gaat hier al beter....
Moedig ben je best wel en van stoppen zal niks terecht komen dus doe maar rustig voort!
BeantwoordenVerwijderenKleine stapjes zijn ook stapjes vooruit
BeantwoordenVerwijderenGoeie moed..... dag voor dag, stap voor stap
BeantwoordenVerwijderenSterkte met alles het komt vast wel goed rustig aan
BeantwoordenVerwijderenDat de hoeveelheid werk ( alleen die was al) je overdonderd na zo'n vakantie , dat kan ik helemaal begrijpen.
BeantwoordenVerwijderenRustig aan komt het ook goed ( en vergeet niet om hulptroepen in te schakelen).
groetjes, Franca.