Eerst en vooral heel veel dank voor alle verjaardagswensen. Een mens groeit ook van complimenten heb ik ondervonden. De afgelopen dagen liep ik dan ook al glunderend rond. Sinds gisteren is het weer de gewone gang van zaken en ook gisteren was eigenlijk veel te vol met van alles. Maar ik ontmoet alleen maar fijne mensen dus ik geniet. Een naam kiezen voor je kind vind ik redelijk moeilijk. Zeker wanneer je al kinderen hebt. Wanneer je eerst kind Wolf heet bijvoorbeeld kan je volgende kind onmogelijk een Victor zijn of als je dochtertje Bloem heet kan je nadien het zusje toch geen Marie laten zijn... Namen die bij elkaar passen is moeilijk. Mijn smaak veranderde op dit vlak ook met de jaren en ik moest vele namen schrappen daardoor. Ook heeft mijn tweede man een erg lange familienaam dus ik heb de voornamen daar kort gehouden. Niels, Thijs, Lies, Mats en Fee. Korte namen dus. Nu wil ik dus weer een korte naam. Dan is er nog de populariteit van een naam. De namen van ons ...
Ons zoontje VIC werd dan toch geboren op woensdag 28 december om 15.40 uur. De bevalling werd ingeleid en was daardoor erg heftig. Maar eindelijk was de kleine man er dan toch. Hij woog 3,860 kg en is 50 cm en is daarbij onze kleinste zoon bij de geboorte. Hij was meteen klaarwakker na zijn geboorte en dronk na een kwartiertje aan de borst. Precies zoals ik gewenst had. En hij is gezond. Een mooi mannetje is het, helemaal gaaf. We zijn natuurlijk heel opgelucht en heel dankbaar en blij Gisteren kwamen wij weer thuis. Ik bleef deze keer een dag langer in het ziekenhuis omdat het deze keer echt nodig was. Nu ben ik wel heel blij dat ik weer thuis ben bij mijn gezin en alles loopt gelukkig allemaal prima. De borstvoeding gaat prima en Vic is een pracht van een zoontje. Vandaag is de laatste dag van het jaar. Die laatste dagen zijn voorbij gegaan met vooral opluchting. Het bevallingsverhaal vertel ik volgende week wel een keer, maar is toch ook weer heel bijzonder en ap...
De zwangerschap van onze Vic en de bijhorende eerste maanden waarin een huis herschapen wordt in een slagveld (door gebrek aan tijd en goesting)en ondanks de hulptroepen maakte mij steeds meer moedeloos. Op een gegeven dag was ik het kotsbeu. Natuurlijk weet ik wel dat mijn huis nooit opgeruimd en netjes gaat zijn zolang de kinderen hier door het huis fladderen, maar een beetje beterschap was meer dan welkom. Maar het leek maar niet te willen lukken tot ik op Facebook in een opruimgroep belande. Die gaf mij moed en energie om zelfs aan het rottigste werkje te beginnen. Mijn washok zag er na een maand weer normaal uit en ik koos voor andere wasmanden. Trots dat ik ben! Facebook hoeft dus niet negatief te zijn. Het kan ook een zeer positief effect hebben. Ik haalde er enorm veel inspiratie op . Heerlijk! Af en toe kuis ik ook weer een lade uit of een kast. Dat gaat nu iets meer vanzelf. Het einde van de tunnel heb ik nog steeds niet gezien, maar het gaat hier al beter....
Kampen bouwen onder de tafel of bureau dat deden ons kids ook graag. Ze konden zo dagenlang spelen zonder ruzie te maken, echt super!
BeantwoordenVerwijderenBij ons werd dat ook wel gedaan dat bouwen onder de tafel of een trein maken met de stoelen. Ze kunnen er tijden mee zoet zijn.
BeantwoordenVerwijderen