Te goed zijn van vertrouwen en besparingen

Eigenlijk schrijf ik het niet graag neer want het is eigenlijk dom van me geweest,  maar mijn fiets is dus gestolen door mijn eigen domme goede geloof in de medemens.

Dat kwam zo. Op een middag begin deze week waren onze kinderen aan het buiten spelen op straat en plots staan er twee oudere vrouwen met blond kapsel op mijn oprit. Ze stelden zich voor als familie van één van onze buren. Ze waren zo rond de 65-70jaar en lijken zusters. En nu was hun andere zuster op bezoek en met dat mooie weer wilden ze graag nu een fietstochtje maken, maar ze hadden dus helaas geen fiets. Op de koop toe moest er nog een kleinkindje mee en hadden ze ook geen fietsstoeltje.
Of ik hen uit de nood kon helpen vroegen ze. De fiets zouden ze morgen zeker terug brengen.
Dat was dus dinsdag.

En wat doe ik? Zonder hun naam, adres of telefoonnummer te vragen leen ik mijn fiets uit en je raadt het al. Ik heb hem niet meer terug gezien. Navraag bij de buren die thuis zijn levert op dat niemand van iets weet.
Deze fiets kocht ik vorig jaar tweedehands voor 150 Euro, maar ik baal wel dat ik zo stom heb kunnen zijn.  En ook mijn fietsstoel is weg natuurlijk.
Wanneer ik dus binnenkort weer wil fietsen zit er niets anders op dan weer een nieuwe fiets te kopen.
Dit is al de tweede keer dat een fiets van mij gestolen wordt op 2 jaar tijd al was de eerste keer wel doordat mijn kind de fiets niet op slot had gedaan.
Ik ben dus op zoek naar een fiets. Elektrisch mag ook. Wie een goede te koop weet staan laat het me weten.

Deze boterham at ik twee dagen na elkaar uit het kookboek voor meisjes van 8 tot 88. Al zag het er in het kookboek smakelijker uit. Ik vond het om van te smullen.

Verder vroeg ik me af hoe je eigenlijk uitmaakt of je kinderen kledij genoeg hebben of niet. Ik maakte vroeger weleens lijstjes van hoeveel ze van alles diende te hebben om een week te overbruggen. En hoe vaak koop je iets nieuws voor je kinderen? Of tweedehands. Gewoon . Koop je vijf keer per maand iets voor je kind? Ruim bekeken. Sokken, jas, schoenen, ...alles telt.
Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik per kind nog maar 10 keer iets van kledij mag kopen. Deze maand kocht ik nog niets voor hen en vandaag onderhemdjes voor de jongens (4 onderhemdjes voor 7,96 Euro). Dat schrijf ik nu op in een schriftje om het overzicht te behouden. Ook voor mezelf. Zelf mag ik maar 1 kledingstuk per maand meer kopen. Dat deed ik nog niet in april. En ik mag opsparen, maar voor de kinderen ga ik dit niet doen.

Vandaag las ik dat de regering deze zomer nog wat meer besparingen gaat invoeren en dat we dit allemaal goed gaan voelen. Ik las dat we al jaren leven boven onze stand, maar dat niemand vindt dat hij dat doet. Daar moet ik toch eens dieper over nadenken want ik ben ook geneigd om te zeggen: 'Wij niet!', maar is dit echt wel zo? Past die Volvo wel bij ons? Gingen we niet op te dure vakanties?
Een iPhone en andere toestanden heb ik niet en ook maar een simpele TV. Wat is boven je stand leven? Stof om over na te denken.

Ik ben dus blij dat ik volop ga nu voor bezuinigen in het dagelijkse leven. Dat wil niet zeggen dat ik de dingen ga laten die ik graag doe. Genieten van simpele dingen is het toverwoord. Picknicken, buiten in de zon zitten met witte wijn, een boek lezen, wandelen, een serie kijken, lekker koken en tafelen, ...
Ik word er niet gelukkig van om spullen te kopen. Ik heb de gouden ananas in de Wibra wel eens vast genomen, maar hem toen weer snel weggezet. Vaak koop ik dingen omdat ik dénk dat ik er te weinig van heb. Zo zijn de handdoeken hier minstens één keer in de week OP. Dus kocht ik er wel 4 bij.
Gelukkig word ik ook niet van kledij te kopen. Maar ik word af en toe ferm verleid. Ik ga dus winkels meer mijden. Dat doe ik eigenlijk al.

Wat niet wegneemt dat ons kinderen deze maand en volgende maand weer schoenen nodig hebben. Zomerschoenen en sandalen. Deze maand de zomerschoenen. Volgende maand de sandalen. Ik heb hier wel nog een bon liggen van 75 euro en twee kortingen van winkels. Die ga ik gebruiken in plaats van ze te laten vervallen.

Ondertussen ben ik weer een poging aan het doen om dingen op kapaza te verkopen. Het schijnt dat dat tegenwoordig allemaal veel beter gaat via Facebook, maar ik ga daar niet speciaal een account voor aanmaken. We zien wel hoe het loopt. Voorlopig verkoop ik kinderkledij en boeken. Ik ben dus weer de boekenkast en de kleerkasten aan het uitmesten.

Reacties

  1. Een kleine tip in mei krijg je met de gezinskaart 15% korting bij Brantano.
    Ik heb ze vorige maand gekocht met 10 % korting met de gezinskaart en 12.5 euro bons bij ingaven oude schoenen.
    Soms kan je kortingen cumuleren
    Nog enkele blogs die leuk zijn en gaan over besparen Zuinigaan en treetje(alle producten die je gratis kan verkrijgen via terugbetaling) Vorig jaar heb ik in het totaal voor bijna 1200 euro producten terugbetaald gekregen, vooral verzorgingsproducten
    Nog een site voor in te schrijven is zin in meer, dan krijg je 2 tot 3 keer per jaar online kortingsbonnen van verschillende producten zoals dreft, dash, mister proper en die kan je dan combineren met verschillende andere kortingen zoals 1+1 gratis

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jullie leven in een andere tijd maar toen onze zoon klein was had ik per seizoen 3 nette stellen en voor thuis de wat oudere kleding waar in geravot mocht worden. Dus na schooltijd eerst verkleden. 2 keer in de week andere kledij aan naar school.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja. Johanna. Nu worden kinderen er toch echt op nagekeken wanneer ze drie dagen na elkaar dezelfde kledij dragen. We kenden in onze vorige gemeente ook een groot gezin. Die kinderen droegen de hele week hetzelfde, maar niemand vond dat dat kon. Ouders niet, maar kinderen zelf merkten dit ook op.
      Ik doe het als het vuil is in de was. Simpel.

      Verwijderen
  3. Zelf ben ik ongeveer even oud als jij Sandra, en mijn kinderen zijn 10 en 8 - maar zij dragen toch ook maar 2 a 3 kledings-sets per week hoor. Alleen als iets vuil geworden is wordt er gewisseld en anders zijn maandag en donderdag de 'vaste' dagen voor propere kleren. Er zijn wel eens mensen die raar opkijken, maar tja, dat is dan pech ...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mijn jongste kinderen maken hun kinderen (zeker in de zomer)elke dag vuil. En dan bedoel ik écht vuil. In de winter is dat minder, maar dragen ze meer en dikkere kledij :-).Bruine vlekken op hun knieën en altijd weten ze wat te smossen op hun bovenstuk. Wat ik niet erg vindt want ons kinderen spelen veel buiten. De oudsten dragen hier ook maar 2 of 3 keer per week iets anders.
      Zelf heb ik er geen problemen mee dat andermans kinderen niet vaak van kledij wisselen. Al deden ze dat maar om de 14 dagen. Ik zal er ook nooit wat van zeggen tegen iemand anders. Het zijn de kinderen zelf die er wat van zeggen. Zelfs bij mijn oudsten vinden klasgenoten dat ze niet vaak genoeg 'wisselen'.
      Bij mij is het vuil=wisselen.
      En ouders hebben mij zelf weleens verteld dat 'de onze' er toch nog proper voorkomen in tegenstelling tot andere kinderen. Daar ben ik vooral verbaasd over. Ik zou liever willen dat de onze minder vaak moesten wisselen.

      Verwijderen
  4. Een paar jaar geleden belde er een oude vrouw bij mijn twee tantes (twee oude ongetrouwde zussen van in de 90) aan. "Mag ik even de bal van ons kleinkind uit uw tuin halen."
    "Waar woont u dan?"
    "Hier achter en ze was op het paadje aan het spelen en nu is de bal in uw tuin."
    "Ik heb geen bal de tuin in zien gaan!"
    "Ja, hij ligt in het hoekje. Ik zal het u laten zien."
    Tante laat vrouw binnen die deur achter zich 'sluit' . Andere tante is slecht ter been en blijft in kamer zitten. Tante en oude vrouw zoeken in tuin naar bal maar die is niet te vinden. De oude vrouw verontschuldigd zich en vertrekt. Mijn tante gaat naar de kamer en gaat zitten. Dan raakt ze in paniek en klimt met moeite de trap op naar boven.. En ja, je raadt het al: alle sieraden weg! 4 kamers helemaal omgespit. Allemaal erfstukken meegenomen. Ze waren net als jij behulpzaam en dan word je zo afgestraft. Ze hebben daarna nooit meer de deur open gedaan voor vreemden. Verdrietig...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik kan het ook nog altijd zelf niet geloven dat het mij overkomen is. Deze week ga ik klacht indienen tegen onbekenden. Niet dat het wat uitmaakt, maar dan weet de politie het.

      Verwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Opruimeritis in de hoogste graad en Yeah: schoolvakantie.

Campinglife

Zot van oma haar jurken, sneakers en lieverdjes?